IV SA/Wa 976/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W dniu 20 marca 2017 r. doręczono skarżącemu R. P. zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W dniu 3 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W piśmie z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny pouczył skarżącego o treści art. 87 § 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: ppsa, oraz wezwał go do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, poprzez: - wskazanie przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie wniosku w terminie 7 dni, spowoduje pozostawienie go bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 3 lipca 2017 r. W piśmie z dnia 10 lipca 2017 r. skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 3 kwietnia 2017 r. oświadczył, że był chory i nie mógł chodzić do końca marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w CBOSA). W rozpatrywanej sprawie zarządzenie z dnia 8 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu do skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 27 marca 2017 r. Skarżący w dniu 3 kwietnia 2017 r. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 8 marca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, nie wskazując jednak przyczyny spóźnienia. W tej sytuacji sąd wezwał skarżącego do podania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, jednocześnie pouczając o treści art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący stwierdził jedynie, że był chory i nie mógł chodzić do końca marca 2017 r. Nie przedstawił jednak jakiegokolwiek dokumentu (np. zaświadczenia lekarskiego) potwierdzającego ten fakt. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było przez niego niezawinione. Jeszcze raz należy podkreślić, że przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do takich powodów z pewnością można zaliczyć chorobę, jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym, konkretnym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione np. stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Tymczasem skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, które uprawdopodobniałyby okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu z powodu choroby. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.