IV SA/Wa 976/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16, utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 976/16, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 5 marca 2018 r., odpis ww. orzeczenia wraz z informacją o niezaskarżalności postanowienia doręczono skarżącemu 3 kwietnia 2018 r. Skarżący pismem 10 kwietnia 2018 r. wystąpił z zażaleniem na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia obowiązkiem Sądu jest kontrola środka odwoławczego pod kątem spełnienia wymagań formalnych, jak również pod kątem dopuszczalności takiego środka. Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej zwanej "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot określono w punktach 1-10 wymienionego wyżej przepisu. W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego wydane w zakresie prawa pomocy. W tym wypadku przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wniesienia środka zaskarżenia, bowiem Sąd, zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a., orzeka jako sąd drugiej instancji o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia. Wobec tego, skoro od wydanego postanowienia nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia to wniesione przez skarżącego zażalenie należało uznać za niedopuszczalne. W tym miejscu podkreślić należy, iż zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.