IV SA/Wa 977/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i M.K. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. T. K. i M. K. wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która została podpisana przez adwokata H. M. (skarga do Urzędu [...] wpłynęła 1 kwietnia 2019 r. – data z prezentaty). Do akt zostało dołączono także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do Urzędu [...] 7 stycznia 2019 r. (prezentata). Zrządzeniem z 26 kwietnia 2019 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictw uprawniających do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższego braku pełnomocnik nie uzupełnił, tylko pismem z dnia 17 lipca 2019 r. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej. Postanowieniem z 12 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność. Następnie na powyższe postanowienie P. S.i (jak wskazał działając jako "prokurent samoistny spółki [...] sp. z o.o. sp. kom., pełnomocnika T. K. i M. K.") wniósł niepodpisane zażalenie. Sąd po uprzednim wezwaniu do usunięcia braków formalnych, postanowieniem z 19 listopada 2019 r., odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na jego niepodpisanie. P. S. wniósł kolejne niepodpisane zażalenie tym razem na postanowienie Sądu z 19 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału IV zarządzeniem z 13 grudnia 2019 r. w związku z tym, że Spółka nie spełnia przesłanek bycia pełnomocnikiem strony skarżącej określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz nie jest stroną niniejszego postępowania powyższe niepodpisane pismo (zażalenie) pozostawiła w aktach bez nadawania mu dalszego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 10 lipca 2019 r. Braków skargi pełnomocnik nie uzupełnił. W toku postępowania - co wskazano wyżej - nie zostało również uwzględnione zażalenie pełnomocnika na zarządzenie Przewodniczącej wzywające do uzupełnienia spornych braków. Wobec powyższego w związku z nieuzupełnieniem braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa wykazującego umocowanie adwokata do występowania w sprawie w imieniu skarżących, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dodatkowo wskazać także należy, że skarga podlega odrzuceniu także z innego powodu. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 935), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2017 r. (sygn. akt II OZ 247/17) za wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć doręczenie tego wezwania organowi właściwemu do usunięcia naruszenia prawa. Dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu – tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Urzędu [...] 7 stycznia 2019 r. (prezentata), natomiast skarga została wniesiona 1 kwietnia 2019 r. (prezentata). Termin na wniesienie skargi upłynął 8 marca 2019 r. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.