IV SA/Wa 984/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia postanawia odrzucić skargę. S. K. w dniu 13 marca 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie wydalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2012 r. została wysłana na adres wskazany przez skarżącego w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Przesyłka zawierająca decyzję została awizowana po raz pierwszy w dniu 3 lipca 202 r. po raz drugi – 10 lipca 2012 r., zwrotu dokonano 18 lipca 2013 r. Przesyłkę należy uznać za skutecznie doręczoną w dniu 17 lipca 2013 r. (art. 44 K.p.a.). Przy czym należy podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie skarżącego z dnia 13 września 2011 r. o tym, że został pouczony o treści art. 41 K.p.a., w związku z czym zobowiązał się do informowania organu o każdej zmianie swojego adresu. Wskazał też, ze może znajdować się pod dwoma adresami: C., ul. [...] lub C., ul. [...]. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wskazał adres: C., ul. [...] . Zatem przesłanie przez organ zaskarżonej decyzji na wskazany adres było prawidłowe i skuteczne. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 sierpnia 2012 r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 marca 2013 r., (karta nr 9 akt sądowych) a zatem z uchybieniem wymaganego terminu. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w sentencji.