IV SA/Wa 985/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźcy z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w sprawie ze skargi U. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźcy z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: oddalić wniosek Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzielaniu zgody na pobyt tolerowany, wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP, zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy.. W skardze oraz odrębnym piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. U. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd, uzasadniając go, w szczególności, niebezpieczeństwem naruszenia podstawowych praw (arbitralne zatrzymanie, tortury, pozbawienie życia) oraz faktem, że wydalenie skarżącego z Polski uniemożliwi mu wykonywanie prawa do sądu. Z akt sprawy wynika, że w dniu 18 kwietnia 2013 r. skarżący został zwolniony z aresztu w celu wydalenia i na mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zdaniem Sądu, aby możliwe było zastosowanie normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie musi dotyczyć aktu lub czynności, które nadają się do wykonania. Ponadto akt, którego dotyczy wniosek, nie może być już wykonany. Nie można bowiem wstrzymać czynności, która już miała miejsce. Sąd stwierdza, że nastąpiło już wykonanie zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle powyższego, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznaje za niemożliwy do uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.