IV SA/Wa 990/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta Miasta L. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2002r., ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na instalacji stacji dystrybucji gazu LPG do tankowania samochodów oraz urządzeń budowlanych związanych z tą budowlą na terenie działki nr ew. [...] w obr. nr ew. [...], położonej przy ulicy [...] w L. Zgodnie z art. 127 §1 i 2 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie a właściwym do rozpoznania odwołania, jeśli ustawa nie przewiduje inaczej, jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Jak natomiast wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem. W sprawie niniejszej, zgodnie z powołanym wyżej art. 127 §1 kpa, skarżącemu przed wniesieniem skargi do Sądu służyło odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta L. Nr [...] z dnia [...].12.2002r. do organu wyższego stopnia. Stosownie do treści art. 17 pkt.1 kpa organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania odwołania od przedmiotowej decyzji Prezydenta Miasta L. jest Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. Z akt sprawy wynika, że decyzja Prezydenta Miasta L. Nr [...] z dnia [...].12.2002r. nie była przedmiotem postępowania odwoławczego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. i stała się ostateczną. W tym stanie rzeczy uzasadnionym jest twierdzenie, że nie został wyczerpany tok instancyjny w sprawie. Zatem w świetle art. 52 § 1 powołanej ustawy skarga jest niedopuszczalna i jako taka, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy, podlega odrzuceniu przez Sąd. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.