IV SA/Wa 993/12

WyrokWSA w Warszawie2013-02-26

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik, Alina Balicka, Agnieszka Łąpieś-Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba występująca w postępowaniu administracyjnym wyłącznie jako pełnomocnik strony, która nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., może wnieść skuteczne odwołanie od postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność jej odwołania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, który występował w postępowaniu jako pełnomocnik strony, a nie jako strona we własnym imieniu, nie posiadał przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. w postępowaniu zakończonym decyzją, od której wniósł odwołanie. W konsekwencji, postanowienie Głównego Geodety Kraju o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania było zasadne, a skarga skarżącego podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. wniósł odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmawiającej uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów. Główny Geodeta Kraju stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając, że M. K. nie był stroną postępowania, a jedynie pełnomocnikiem swojej matki, A. K. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. i podniósł, że jako spadkobierca i współwłaściciel działki ma interes prawny.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) — stwierdził niedopuszczalność odwołania Pana M. K. z dnia 19 grudnia 2011 r. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. którą utrzymano w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającą "o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]". Pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. Pan M. K. wniósł odwołanie od ww. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Po zapoznaniu się z odwołaniem Główny Geodeta Kraju ustalił, że Pan M. K. nie był stroną postępowania, w którym wydano decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającą "o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]" złożyła A. K., W. K., J. C. i E. B., natomiast Pan M. K. został ustanowiony pełnomocnikiem Pani A. K. W postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji występował wyłącznie, jako pełnomocnik Pani A. K., na co wskazują pisma Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia 28 września 2011 r., z dnia 25 października 2011 r., postanowienie z dnia [...] października 2011 r. oraz decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r., w której to decyzji w sentencji nie został wymieniony Pan M. K. Zatem uzasadnione jest stwierdzenie, że Pan M. K. działał wyłącznie jako pełnomocnik Pani A. K. Zaskarżona decyzja nie zawiera również rozstrzygnięcia w przedmiocie praw i obowiązków Pana M. K., a jedynie orzeka o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającą "o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie [...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]". Jednocześnie organ wskazał, Pan M. K. złożył odrębny wniosek z dnia 29 sierpnia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r., który to wniosek został rozstrzygnięty decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r.. Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r.. Skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K., domagając się : 1) uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości jako naruszającego prawo i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia, 2) zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił, iż wydane zostało z naruszeniem art. 7,8, 77§1, 80 i 107§3 k.p.a. Wskazał także, że organ wykazał się nieznajomością w posługiwaniu mapami polegającą na określeniu jakie obecnie numery ewidencyjne ma działka [...] wykazana na planie sytuacyjnym z 1966 r. Nr [...] znajdującym się w aktach Kw [...], o której mowa w orzeczeniu Nr [...] z dnia [...].03.1966r., a którą to [...] listopada 1969r. aktem notarialnym [...] nabyli na współwłasność w [...]%M. K., A. K. i W. K. W dniu [...] stycznia 2006 roku SR w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. Sygn. Akt [...] stwierdził nabycie przez skarżącego spadku po M. K. w związku z tym stał się on współwłaścicielem działki. Jako współwłaściciel jest zatem stroną postępowania i ma interes prawny jako strona wnosząca odwołanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Dokonana według powyższych kryteriów analiza zaskarżonego postanowienia wskazuje, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu na gruncie rozpoznawanej sprawy zarzut naruszenia przez orzekające organy art. art. 7,8,77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. jest niezasadny. Jak wynika z akt sprawy wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającą "o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów w obrębie[...] gmina C. polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]" złożyła A. K., W. K., J. C. i E. B., natomiast Pan M. K. został ustanowiony pełnomocnikiem Pani A. K. Nie wnosił on w tym postępowaniu stosownego wniosku. Z akt sprawy wynika zaś, iż na jego wniosek toczyło się zaś odrębne postępowanie wznowieniowe, zakończone w/w decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r., który to wniosek został rozstrzygnięty decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r.. Decyzja ta została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2012 r.. w której uznano, że M. K. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K. jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]. Decyzje te nie oddziaływały bowiem w żaden sposób na prawa i obowiązki odwołującego się, gdyż dotyczyły wykazania w ewidencji gruntów i budynków Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] w miejsce [...] Spółdzielni [...] w C. Kluczowym zatem zagadnieniem w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Zgodnie z art. 28 k.p.a stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Przyjmuje się przy tym, że podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu, jeżeli pomiędzy jego sytuacją prawną, a przedmiotem tego właśnie postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące go bezpośrednio "zainteresowanym" w tym postępowaniu i w konsekwencji uprawnionym do udziału w nim w charakterze strony (wyrok NSA z dnia 25 października 2006 r. sygn. akt II GSK 163/2006). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, że zasady zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków określają przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Stosownie do art. 2 pkt 8 i art. 20 ust. 1 tej ustawy ewidencja stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach. Ewidencja gruntów obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków, a także dane dotyczące właścicieli, użytkowników wieczystych i innych osób władających nieruchomościami. Dane ewidencyjne odnoszące się do gruntów dotyczą między innymi numeru działki, numerycznego opisu granic, pola powierzchni działki ewidencyjnej i informacji określających pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas gleboznawczych w granicach działki ewidencyjnej (§ 10, § 11, § 59 i § 60 cyt. rozporządzenia). Wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, dokumentacji architektoniczno - budowlanej, opracowań geodezyjno - kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 12 ust. 1, § 46 ust. 2 rozporządzenia). Dane zawarte w ewidencji są podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art. 21 ust. 1 ustawy). Z powyższych przepisów wynika, że dane ewidencyjne mają charakter informacyjno - techniczny i odnoszą się do konkretnej działki ewidencyjnej. Ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Dla obywateli i organów państwowych moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Ewidencja służy przede wszystkim polityce fiskalnej państwa, prawu budowlanemu, ochronie gruntów rolnych, planowaniu przestrzennemu. Nie rozstrzyga ona natomiast żadnych sporów do gruntów. Organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów na podstawie, których dokonują zmian w ewidencji. Ochronie i rejestracji praw podmiotowych służą natomiast księgi wieczyste, a spory na tle własności i sposobu korzystania z nieruchomości mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach. Z powyższych względów wskazać należy, iż stroną postępowania dotyczącego zmiany danych ewidencyjnych jest tylko właściciel lub inne podmioty władające konkretną działką ewidencyjną. W postępowaniu o wprowadzenie zmian podmiotowych w ewidencji gruntów i budynków stroną będzie zatem osoba żądająca ujawnienia siebie, jako właściciela określonej działki ewidencyjnej oraz osoba dotychczas wpisana w tej ewidencji. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że słusznie organy uznały, iż skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. orzekającej o odmowie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów polegającej na ujawnieniu Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]. Decyzje te nie oddziaływały bowiem w żaden sposób na prawa i obowiązki skarżącego, gdyż dotyczyły wykazania w ewidencji gruntów i budynków Pana W. K. i Pani A. K., jako właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] w miejsce [...] Spółdzielni [...] w C. Okoliczność, iż skarżący w oparciu o ten sam akt notarialny domaga się wpisania go również jako współwłaściciela działki [...] w miejsce [...] S [...] w C., stanowi przedmiot odrębnego postępowania, i nie czyni go stroną w niniejszym postępowaniu, któro zostało wszczęte i prowadzone jedynie w odniesieniu do W. i A. K. Wynika to ze specyfiki postępowania dotyczącego wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, gdzie stroną, jak wskazano powyżej jest osoba żądająca ujawnienia siebie, jako właściciela określonej działki ewidencyjnej oraz osoba dotychczas wpisana w tej ewidencji. Tym samym skoro Skarżący nie był stroną postępowania zwyczajnego zakończonego w/w decyzją, jak również w niniejszym postępowaniu nie składał wniosku o wznowienie, a występował jedynie jako pełnomocnik A. K., to zasadnie Główny Geodeta Kraju na podstawie art. 134 k.p.a stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez niego odwołania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło