IV SA/Wa 993/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lutego 2013 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wielofunkcyjnego budynku usługowego z garażem podziemnym na działce ew. nr [...] z obrębu [...] oraz budowie wjazdu od strony ul. [...] na działce ew. nr [...] (cz.) z obrębu [...] przy ul. [...] w Dzielnicy [...] W., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 5 czerwca 2013 r. Sąd wydał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Następnie w dniu 13 sierpnia 2013 r. skarżąca wniosła pismo procesowe, w którym zażądała zmiany powyższego postanowienia, powołując – jej zdaniem - nowe okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca po pierwsze podniosła, że projekt planu zagospodarowania przestrzennego przewidujący warunki zabudowy dla działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] stoi w sprzeczności z warunkami i szczegółowymi zasadami zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, określonymi w zaskarżonej decyzji. Sprzeczność ta dotyczyć ma niezachowania w zaskarżonej decyzji podstawowych założeń planu, jak i zasad przewidzianych dla tej nieruchomości. W tym względzie powołano się na niezgodność w zakresie ochrony istniejących drzew i przywrócenia drzew wyciętych, nieprzestrzeganie obostrzeń planu w zakresie ładu przestrzennego i estetycznego zabudowy, brak odniesienia w zaskarżonej decyzji do określonej w planie powierzchni biologicznie czynnej oraz do wskaźnika intensywności zabudowy. Postanowienia decyzji wskazują na wyższą niż w miejscowym planie zagospodarowania, dopuszczalną wysokości zabudowy, nieprecyzyjnie ustalają nieprzekraczalne linii zabudowy oraz odmiennie regulują sposób wykonania pokrycia dachu, a ponadto dopuszczają odstępstwa w zakresie koloru elewacji. Po drugie skarżąca powołała się na "nową okoliczność" w postaci zaprojektowania i wzniesienia w sąsiedztwie działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] placu zabaw. Fakt ten, zdaniem skarżącej, diametralnie zmienia okoliczności sprawy i uzasadnia modyfikację warunków jakie powinna spełniać inwestycja przy ul. [...], mianowicie jej realizacja powinna zezwalać na oświetlenie placu zabaw w ciągu 4 godzin dziennie w godzinach 10.00-16.00. Tymczasem realizacja planowanej inwestycji opisanego wymogu nie przewiduje. Sąd zważył co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.]. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadniać może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji ewentualnie decyzji organu pierwszej instancji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, pomimo przytoczenia przez skarżącą nowych okoliczności, nadal nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2013 r. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które podlegają wykonaniu, tj. nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż nie wszystkie podlegają wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem. Będąca przedmiotem niniejszego wniosku decyzja ustala warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wielofunkcyjnego budynku usługowego z garażem podziemnym na działce ew. nr [...] z obrębu [...] oraz budowie wjazdu od strony ul. [...] na działce ew. nr [...] (cz.) z obrębu [...]przy ul. [...] w Dzielnicy [...] W. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza ani o lokalizacji inwestycji, ani nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Wskazuje ono czy projektowana inwestycja, planowana na określonym obszarze, jest zgodna z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Charakter decyzji, której wstrzymania domaga się skarżąca, wskazuje, że nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem nie jest możliwe - w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. – wstrzymanie jej wykonania. W świetle powyższego okoliczności wskazane przez skarżącą w piśmie procesowym z 13 sierpnia 2013 r. nie mogły wpłynąć na zmianę postanowienia z 5 czerwca 2013 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 4 P.p.s.a. Zagrożenie w postaci trudnych do usunięcia skutków przedmiotowej inwestycji oraz możliwość wystąpienia szkody dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości upatrywane przez skarżącą w realizacji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy być może powstaną, ale nie na etapie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy lecz dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.