IV SA/Wa 997/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-09

Skład orzekający: Monika Stępkowska - Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i życiową?
Ratio decidendi
Wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, ponieważ jego dochody (renta w wysokości 410,78 zł miesięcznie po potrąceniach) oraz sytuacja życiowa i majątkowa wskazują, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ani ustanowić pełnomocnika z wyboru.
Stan faktyczny
R. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. odmawiające wydania zaświadczenia. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Otrzymuje rentę w wysokości 410,78 zł miesięcznie po potrąceniach. Mimo współwłasności domu i działki, nie ponosi opłat związanych z utrzymaniem mieszkania, ponieważ mieszka w budynku gospodarczym bez mediów, a większość czasu spędza w szpitalach.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić R. J. od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia określonej treści postanawia: 1) zwolnić R. J. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla R. J. adwokata. R. J. po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 100 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 czerwca 2013 r., oraz informacji i dokumentów nadesłanych w dniu 15 lipca 2013 r. wynika, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Jest osobą schorowaną, nie może podjąć pracy, posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jest współwłaścicielem domu o pow. 192 m2 i współwłaścicielem działki o pow. 2 ha. Nie posiada oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Oświadczył, że nie ponosi opłat związanych z utrzymaniem mieszkania, ponieważ mieszka w budynku gospodarczym, nie ma wody ani światła, nie korzysta z mediów. Oświadczył także, że większość czasu spędza w szpitalach, gdzie ma darmowe wyżywienie i opiekę lekarską ora zapewnione noclegi. Z decyzji o ustaleniu prawa do renty na dalszy okres z dnia [...] lipca 2013 r. wynika, że wysokość renty skarżącego wynosi od 1 lipca 2013 r. 1754 zł, świadczenie zmniejsza się z tytułu potrąceń świadczeń alimentacyjnych i innych potrąceń, tj. 1052,47 zł. Od dnia 1 lipca 2013 r. wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 410,78 zł. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należało stwierdzić, że obowiązek pokrycia kosztów postępowania przekracza finansowe możliwości skarżącego. Biorąc pod uwagę wysokości dochodu z tytułu renty (skarżący otrzymuje świadczenie – po dokonaniu wszelkich potrąceń - w wysokości 410,78 zł), sytuację życiową i majątkową, należało uznać, że nie jest on w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru. Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło