IV SA/Wa 997/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP postanawia: oddalić wniosek W skardze z dnia 16 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP skarżący H. A. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 17 października 2013 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej poinformował Sąd, że skarżący w dniu 16 października 2013 r. został przekazany dowódcy doprowadzenia Sekcji Konwojowo Ochronnej Straży Granicznej celem wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 3 stycznia 2014 r. Straż Graniczna potwierdziła, że skarżący w dniu 17 października 2013 r. opuścił terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2013 r., odmówiono skarżącemu nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej nie udzielono zgody na pobyt tolerowany oraz orzeczono o wydaleniu z terytorium RP. Najdalej idącym skutkiem zaskarżonej decyzji jest zatem wydalenie cudzoziemca z terytorium RP, bowiem jedynie w takim zakresie decyzja nadawała się do wykonania. Akta sprawy wraz ze skargą wpłynęły do Sądu w dniu 28 listopada 2013 r., a więc już po wydaleniu skarżącego z terytorium RP. Skoro zatem zaskarżona decyzja, została wykonana nie można obecnie przyjąć, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bowiem bezprzedmiotowy, gdyż jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 Ppsa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji