IV SAB 515/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Joanna Kabat- Rembelska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Prezydenta W. oraz Rady W. w przedmiocie wykupu nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę. Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Skarżąca B. J. wniosła skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organów miasta W. w sprawie złożonego przez nią wniosku o dokonanie wykupu nieruchomości w związku ze zmianą jej przeznaczenia z działki budowlanej na działkę pod realizację budowy ulicy. Sąd administracyjny zgodnie z ustawową kognicją określoną w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 ww ustawy. Natomiast, jak wynika z art. 37 ust. 10 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, spory w sprawach roszczeń opartych o przepis art. 36 ust. 1-3 tej ustawy (tj. dotyczących odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę albo żądania wykupienia nieruchomości lub jej części w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, w sytuacji gdy korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone) rozstrzygane są przez sądy powszechne. W świetle powyższej regulacji skarżącej w przypadku uchylania się przez gminę od dobrowolnego zaspokojenia roszczeń skarżącej przysługuje powództwo do sądu powszechnego. Jak wynika z akt sprawy obecnie przed Sądem Okręgowym w W. toczy się postępowanie w tej sprawie z pozwu skarżącej przeciwko gminie W. Z tego względu skarga, jako wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie § 1 pkt 1 oraz § 3 art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).