IV SAB 77/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędziowie NSA Krystyna Borkowska (spr.) WSA Mirosława Kowalska Protokolant Anna Kuklińska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W.J., B.Ł. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze na bezczynność Wojewody [...] skarżący W.J. i B.Ł. domagają się zobowiązania w/w organu do rozpatrzenia sprawy, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r. nr [...]. W uzasadnieniu w/w skargi skarżący podnieśli, że decyzją z dnia [...].11.2001 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...].12.2000 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Do chwili wniesienia skargi organ I instancji nie rozpoznał niniejszej sprawy. Podali też, że w związku z bezczynnością tego organu wystąpili z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że postępowanie w niniejszej sprawie nie było prowadzone ale powodem tego było wniesienie przez skarżących do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję kasacyjną organu II instancji. Powołał się przy tym na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.06.2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi W.J. i B. Ł. na kasacyjną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję. Powyższe orzeczenie ma ten skutek, że ponownie w obrocie prawnym znalazła się decyzja Wojewody [...] z dnia [...].12.2000 r. Wykluczało to możliwość prowadzenia przez organ I instancji tj. Wojewodę [...] postępowania przed tym organem. Z uwagi na treść zawartego w wyżej wymienionym wyroku rozstrzygnięcia zobowiązanie Wojewody [...] do prowadzenia postępowania stało się zbędne. W tej sytuacji postępowanie sadowe jako bezprzedmiotowe – na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.02 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało umorzyć.