IV SAB 86/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie NSA Bożena Walentynowicz, As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej I. zobowiązuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia wniosku A. D. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997r. ([...]) w terminie 30 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku i doręczenia go wraz z aktami sprawy organowi. D. A. pismem z dnia 21.10.2002 r. skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie nie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 18.05.2002 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., do dnia wniesienia skargi nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Jednocześnie pełnomocnikiem w tej sprawie, skarżący ustanowił M. M. (pełnomocnictwo z dnia 02.04.2002r.) w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2000 r. ([...]) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r. ([...]), utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu rejonowego w L. z dnia [...] sierpnia 1997 r. ([...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi : S. S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę zadania inwestycyjnego pn. [...] przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [...] położonych na terenie gminy T.. W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. ([...]) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2000 r. Powyższa decyzja (z dnia [...] czerwca 2000 r.) została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 marca 2002 r. (IV SA 1563/00) uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję utrzymana nią w mocy. W związku z w/w wyrokiem, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie rozpatrzył wniosek i decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. ([...] odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., a następnie decyzją z dnia [...] października 2002 r. ([...]) utrzymał w mocy własną decyzję. Powyższą decyzję z dnia [...] października 2002 r. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. i M. M. oraz K. i P. B.. Sąd wyrokiem z dnia 19 marca 2003 r. (IV SA 4320/02) oddalił skargę W. i M. M. i uchylił zaskarżoną decyzję w części rozstrzygającej o wniosku K. i P. B. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1997 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 22.05.2003 r.) wnosi o oddalenie skargi i wyjaśnia "Konsekwencją orzeczenia NSA z dnia 19.03.2003 r. , sygn. akt IV SA 4320/02 jest fakt, iż w pozostałym zakresie (nie dotyczącym wniosku Państwa B.) zaskarżona decyzja stała się prawomocna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga jest uzasadniona. Bezspornym jest, że A. D. pismem z dnia 18.05.2002 r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1997 r., faktu tego również nie zaprzecza organ. Nie ulega też wątpliwości, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpatrzył powyższego wniosku A. D. o czym świadczą jego decyzje z dnia [...] sierpnia 2002 r. i [...] października 2002 r. ([...]), z których wynika, że zostały wydane po rozpatrzeniu wniosków: K. i P. B., W. i M. M., G. i S. . a ostatnia J. i E. S.. Należy podkreślić, iż rozpatrzenie wniosku M. M., nie jest równoznaczne z rozpatrzeniem wniosku A. D., który udzielił pełnomocnictwa M. M. do reprezentowania go w sprawie. Tak samo, jak stanowisko organu zajęte w/w decyzjach, nie dotyczy A. D., którego wniosek nie został dotychczas rozpatrzony. Nie można więc mówić w tym przypadku o prawomocności decyzji, która nie była wydana na wniosek skarżącego i adresowana do skarżącego. Z powyższych względów należało uwzględnić skargę. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.