IV SAB/Wa 101/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie nie wydania decyzji o uchyleniu decyzji z dnia [...] listopada 2004r. postanawia: - odrzucić skargę. K. R. w dniu 5 maja 2006r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. zarzucając temu organowi nierozpatrzenie jej odwołania z dnia 24 listopada 2004r. w którym domagała się uchylenia decyzji z dnia [...] listopada 2004r. o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników przez R. R. od 3 do 4 kwartału 1997r. W odpowiedzi na skargę z dnia 20 czerwca 2006 r. Prezesa KRUS w W. wniósł o oddalenie skargi K. R. podnosząc, iż nie pozostaje w zwłoce powodującej jego bezczynność. W uzasadnieniu organ podniósł ponadto, że wszystkie decyzje wydane w sprawie podlegały kontroli sądów powszechnych, a procedura z tym związana jeszcze się nie zakończyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Żądania zawarte w skardze K. R. nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego określona jest w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Przepis ten wskazuje, jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. Nadto, zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organu jedynie w przypadkach określonych w pkt 1-4 wspomnianego przepisu. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej dopuszczalne jest zatem tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów i czynności. W przypadku decyzji wydawanych w sprawach ubezpieczenia społecznego rolników przewidziano natomiast drogę postępowania przed sądem powszechnym /art. 4778 w zw. z art. 476 § 2 K.p.c./. Oznacza to, że wyłączona została w tych sprawach droga sądowoadministracyjna, albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych. Wynika to z konstytucyjnego modelu sądownictwa, który zakłada całkowitą odrębność pionu sądownictwa powszechnego i administracyjnego oraz konieczność wyraźnego rozgraniczenia zadań i właściwości sądów tworzących strukturę sądownictwa powszechnego i administracyjnego. Kwestie związane ze stwierdzeniem podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 476 § 2 K.p.c. Jak ustalono w sprawie K. R. odwoływała się wielokrotnie od decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. oraz od kolejnych decyzji wydawanych w niniejszej sprawie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych i przedmiotowa sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem oddalającym odwołanie. Z akt sprawy wynika między innymi, iż od decyzji z dnia [...] listopada 2004r. skarżąca K. R. odwołała się do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych tj. do Sądu Okręgowego w B.. W wyniku tego odwołania Sąd Okręgowy VII Wydział Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia [...] marca 2005r. zmienił zaskarżoną decyzję. W wykonaniu wyroku Sądu organ rentowy wydał dwie kolejne decyzje z dnia [...] kwietnia 2005r. oraz [...] maja 2005r., które również kontrolowane były przez sąd powszechny. Jak wynika z odpowiedzi na skargę ostatni wyrok Sądu Okręgowego w B. VII Wydziału Ubezpieczeń Społecznych zapadł w niniejszej sprawie w dniu [...] grudnia 2005r. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy oddalił odwołanie skarżącej. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że skarga K. R. na bezczynność Prezesa KRUS jest niedopuszczalna i na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.