IV SAB/Wa 107/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-09-02

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska - Litwiniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona, jeśli organ ten uwzględnił skargę w całości przed rozpoczęciem rozprawy?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu, jeśli organ ten, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, uwzględni skargę w całości przed rozpoczęciem rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ oznacza, że przedmiot zaskarżenia przestaje istnieć, co czyni skargę bezprzedmiotową. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie i zasądza od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę na bezczynność Ministra Środowiska (później Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska) w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie Wojewody. Organ administracji, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, uwzględnił skargę w całości, rozpatrując zażalenie i wydając nowe postanowienie. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezprzedmiotową i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowe i zasądził na rzecz skarżącego od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić na rzecz skarżącego od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska kwotę 100 (sto) złotych oraz kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększona o kwotę 52,80 (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. M. P., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska polegającą na nierozpatrzeniu, w terminie określonym w art. 35 Kpa, zażalenia wniesionego od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. Sąd pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 8 kwietnia 2009 roku, przekazał skargę M. P. Ministrowi Środowiska w celu udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że rozpoznał zażalenie skarżącej i w dniu [...] maja 2009 r. wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r., w części dotyczącej zastrzeżenia warunku zachowania konkretnych wymogów architektonicznych i uzgodnił warunki zabudowy w zakresie ochrony przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na wstępie należy zauważyć, iż z mocy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199 poz. 1227) nastąpił podział kompetencji organów właściwych w sprawie i tak od dnia wejścia w życie tej ustawy kompetencje Ministra Środowiska w niniejszej sprawie przejął Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Jak wynika z akt sprawy Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uwzględnił skargę na bezczynność w całości, co zresztą podkreślił w odpowiedzi na skargę. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu zażalenia od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. i wydaniu w dniu [...] maja 2009 r. postanowienia, którym uchylono zaskarżone postanowienie Wojewody [...] w części dotyczącej zastrzeżenia warunku zachowania konkretnych wymogów architektonicznych i uzgodnienia warunków zabudowy w zakresie ochrony przyrody. W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 i 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł oraz wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżącego – 240 zł powiększone o kwotę 52,80 zł stanowiącej 22% podatku VAT od tej kwoty. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zmianami).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło