IV SAB/Wa 108/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "M." Sp. j. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Marszałka Województwa [...] na rzecz skarżącej "M." Sp. j. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca "M." Sp. j., zwana dalej "Spółką" pismem z dnia 6 marca 2009 r. wniosła o zwrot nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska. W odpowiedzi organ pismem z dnia 10 kwietnia 2009 r. poinformował, iż wniosek rozpozna po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska za okres od IV kwartału 2003 r. do II kwartału 2005 r. W piśmie tym nie wskazano prawdopodobnego terminu zakończenia sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. uznało zażalenie Spółki na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. Dnia 21 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) adw. R. K. wniósł w imieniu Spółki skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nadpłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie emisji w okresie IV kwartał 1999 r. - III kwartał 2000 r. oraz o zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi organ wskazał, iż w niniejszej sprawie została wydania dnia [...] maja 2010 r. decyzja, więc przesłanka bezczynności wskazana w skardze przestała obiektywnie istnieć, zatem skarga jest niedopuszczalna i winna być odrzucona. Ewentualnie organ wniósł o uznanie skargi za bezzasadną z uwagi na następujące kwestie. Po pierwsze Spółka nie skierowała ponaglenia w trybie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 tj. ze zm.), zwanej dalej "op", co czyni skargę przedwczesną. Ponadto Marszałek w piśmie z dnia 10 kwietnia 2009 r. wyjaśnił, iż wniosek Spółki o stwierdzenie nadpłaty zostanie rozpoznany dopiero po zakończeniu postępowań administracyjnych w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska za okres od IV kwartału 2003 r. do II kwartału 2005 r. W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska powinna być poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", a nie ponagleniem na podstawie art. 141 § 1 op. Na podstawie art. 281 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 tj. ze zm.), zwanej dalej "ustawą", do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska stosuje się odpowiednio przepisy działu III op. Tak więc ustawodawca wyraźnie wskazał, które przepisy op będą miały zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie opłat za korzystanie ze środowiska. Skoro w art. 281 ustawy zabrakło odesłania do działu IV op (w którym uregulowano procedurę podatkową, w szczególności obejmującą wskazaną przez organ instytucję ponaglenia), to zastosowanie będą miały przepisy kpa. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Spółka prawidłowo poprzedziła skargę zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, zaś stanowisko Marszałka kwestionujące zastosowaną przez skarżącą procedurę należy uznać za błędne. Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach kpa, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, wniosek Spółki z dnia 6 marca 2009 r. o zwrot nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska został rozpoznany dopiero decyzją z dnia [...] maja 2010 r., a więc po wniesieniu skargi przez Spółkę. Organ, co prawda poinformował stronę (w piśmie z dnia 10 kwietnia 2009 r.), kiedy rozpozna jej wniosek wskazując, iż nastąpi to dopiero po zakończeniu innego postępowania administracyjnego. Jednakże pismo to nie czyniło zadość wymaganiom art. 36 § 1 kpa, gdyż nie wskazywało terminu zakończenia sprawy, albowiem termin załatwienia sprawy może być uznany za skutecznie wyznaczony, jedynie gdy zostanie wskazany przez organ zgodnie z art. 57 kpa (tj. w dniach, tygodniach lub miesiącach) i z zachowaniem ogólnej zasady szybkości postępowania określonej w art. 12 kpa. Nadto podnieść należy, iż skoro organ uzależniał swoje rozstrzygnięcie od wyniku innego postępowania (w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska w okresie IV kwartał 2003 r. - II kwartału 2005 r.), to powinien zawiesić postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, czego również nie zrobił. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż organ pozostawał w bezczynności. Jednakże rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] maja 2010 r. ustała bezczynność organu, gdyż wniosek Spółki został rozpoznany. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzekając w pkt II sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz Spółki koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł oraz wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżącą – 240 zł. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).