IV SAB/Wa 108/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-07-25
Skład orzekający: Karolina Kisielewicz-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie skargi na bezczynność ZUS może zostać uwzględniony?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdyż sprawa została zwolniona od kosztów na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a. Natomiast wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu należy uwzględnić, gdyż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku na koniecznym poziomie utrzymania zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Stan faktyczny
W. W. złożył wniosek do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącej wydania zaświadczenia. Skarżący utrzymuje się z renty inwalidzkiej i zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej wysokości 870,35 zł netto miesięcznie, mieszka w niewielkim mieszkaniu i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu; oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. W. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia o określonej treści postanawia: 1) ustanowić dla skarżącego adwokata, 2) oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W. W. wnioskiem złożonym w dniu 10 czerwca 2013 r., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych oraz na ustanowieniu adwokata z urzędu. Wniosek ten złożył w sprawie ze swojej skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wydaniu zaświadczenia o określonej treści.
Z treści wniosku złożonego w przewidzianej przez prawo formie oraz decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. z dnia [...] marca 2013 r. o waloryzacji renty, której kopię skarżący nadesłał do akt sprawy wynika, że skarżący utrzymuje się z renty inwalidzkiej oraz zasiłku pielęgnacyjnego z opieki społecznej w łącznej wysokości 870,35 zł. netto miesięcznie. Mieszka w niewielkim (36m2) mieszkaniu, które nie jest jego własnością. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Stwierdzono, co następuje :
Wniosek skarżącego dotyczy dwóch instytucji składających się na prawo pomocy tj. zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata. Właściwy dla tak szerokiej postaci prawa pomocy art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), stanowi, że przyznanie prawa w zakresie całkowitym powinno nastąpić, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Referendarz stwierdza, że wniosek W. W. o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy albowiem zarządzeniem z dnia 8 lipca 2013 r. wyznaczony do rozpoznania tej sprawy sędzia uznał, że jest ona zwolniona od kosztów sądowych. Zwolnienie to wynika z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy p.p.s.a. Przytoczony przepis zwalnia skarżących w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych od wszelkich opłat i kosztów sądowych.
Z pewnością nie jest bezprzedmiotowy wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu. Dlatego jego żądanie procesowe zostanie odniesione do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
Nie sposób wątpić, że sytuacja dochodowa wnioskodawcy jest obiektywnie trudna. Skarżący nie pracuje, nie dysponuje oszczędnościami czy przedmiotami wartościowymi. Utrzymuje się z renty i zasiłku pielęgnacyjnego. W tych okolicznościach, nawet wobec braku informacji na temat wysokości ponoszonych przez skarżącego wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, będące w jego dyspozycji środki finansowe są niewystarczające do zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Z przedstawionych powodów referendarz ustanowił dla skarżącego adwokata, którego wynagrodzenie zostanie pokryte z budżetu państwa.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło