IV SAB/Wa 11/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prorektora Uniwersytetu [...] w W. postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 30 listopada 2017 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prorektora Uniwersytetu [...] w W. Skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącej. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi w siedzibie Sądu albo nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi oraz sprecyzowanie skargi poprzez wskazanie co jest jej przedmiotem, czy jest nim: a) dopuszczenie do egzaminu adwokackiego, b) niewydanie zaświadczenia o zdaniu egzaminu magisterskiego oraz potwierdzenia świadczenia usług prawnych we własnym imieniu, c) niewydanie zaświadczenia przedstawiającego przebieg studiów oraz uzyskane punkty w systemie ECTS, d) niewydanie dyplomu magistra prawa z tytułu zaliczenia egzaminów i uzyskania 300 pkt ECTS. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 1 lutego 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 8 lutego 2018 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), w tym m. in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1–3 tej ustawy. Na podstawie wymienionego przepisu art. 57 § 1 pkt 1–3 powołanej ustawy, skarga powinna zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i ani nie podpisała skargi w siedzibie Sądu, ani nie nadesłała do Sądu podpisanego egzemplarza skargi. Skarżąca również nie wskazała co jest przedmiotem skargi, a z treści skargi i analizy akt sprawy nie można wywieść co jest jej przedmiotem. To powoduje, że Sąd nie może dokonać wstępnej oceny dopuszczalności wniesionej skargi i nie może ocenić, co jest przedmiotem skargi. Wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy konkretnej formy działalności organu administracji publicznej, a nie całokształtu jego działalności. Zatem niepodpisanie skargi oraz brak precyzyjnego wskazania przez skarżącą przedmiotu sprawy, uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Skarga nie może zarzucać ogólnego braku działania organu, ale odnosić się musi do konkretnych czynności w konkretnym postępowaniu. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.