IV SAB/Wa 111/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej R.B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca R. B. w dniu 20 kwietnia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania jej zażalenia dnia 27 listopada 2008 r. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości H. oraz budowie zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr ew. [...] relacji B. do działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...], w wyniku rozpoznania zażalenia skarżącej, uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. w całości oraz umorzył postępowanie współdziałające przed organem pierwszej instancji. W dniu 16 czerwca 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2009 r. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt IVSA/WA 1139/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska rozpoznał zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem zażalenie skarżącej z dnia 27 listopada 2008 r. zostało rozpoznane. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.