IV SAB/Wa 112/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Rady Miasta W. w przedmiocie załatwienia skargi na nieudzielanie przez Prezydenta Miasta W. odpowiedzi na zapytanie postanawia: odrzucić skargę. B. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Rady Miasta W. w przedmiocie załatwienia skargi z dnia 20 kwietnia 2011 r., uzupełnionej pismami z dnia 2 i 10 czerwca 2011 r. Skarga została wniesiona do organu administracji w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. w związku z nieudzielaniem przez Prezydenta Miasta W. odpowiedzi na zapytanie Marszałka Województwa [...]. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 6. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak już nadmieniono, w skardze z dnia 20 kwietnia 2011 r. strona powołała się na art. 229 § 3 k.p.a., który przewiduje kompetencje rady miasta do rozpatrywania skarg obywateli na działalność prezydenta miasta. Strona domaga się od Rady Miasta W. podjęcia uchwały zobowiązującej Prezydenta Miasta W. do udzielenia odpowiedzi na zapytanie Marszałka Województwa [...]. Żądanie skarżącej jednoznacznie zatem wskazuje na to, że domaga się ona działania organu administracji publicznej w formie przewidzianej w dziale VIII k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611). Zatem, ponieważ w postępowaniu, w którym skarżąca złożyła skargę z dnia 20 kwietnia 2011 r., uzupełnioną pismami z dnia 2 i 10 czerwca 2011 r., Rada Miasta W. nie jest zobowiązana do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ppsa, to skarga do sądu administracyjnego na bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu tej skargi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.