IV SAB/Wa 114/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. H. na zarządzenie Sędziego Wydziału z dnia 22 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi J. H na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić zażalenie. J. H. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem Sądu z dnia 26 lipca 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku złożonego wniosku, tj. złożenia go na urzędowym formularzu "PPF" w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wobec bezskutecznego upływu terminu do jego złożenia - referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. J. H. wniósł sprzeciw do powyższego zarządzenia, a następnie wykonując zarządzenie Sędziego Wydziału z dnia 26 września 2012 r. złożył wypełniony urzędowy formularz PPF. Informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego J. H. i zarządzeniem Sędziego Wydziału z dnia 22 stycznia 2013 r. skarżący został wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych, niezbędnych do dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy. Pismem z dnia 9 lutego 2013 r. J. H. złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zaskarżone zażaleniem skarżącego zarządzenie sędziego wydziału stanowi w istocie zarządzenie pozwalające nadać prawidłowy bieg skardze wniesionej na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Tego rodzaju zarządzenie nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Nie mieści się ono również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 powołanej ustawy, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 ustawy. Wobec tego, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rodzaju zarządzenia zażalenie jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.