IV SAB/Wa 115/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 31 VII 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę S. D. (dalej: "skarżący") w dniu 25 maja 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów, polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 7 lutego 2014 r. o przyznanie uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2014 r. organ oraz skarżący zostali wezwania do udzielenia informacji (wykazania), czy skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), tj. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia 30 czerwca 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) organ poinformował, że całość akt sprawy została przekazana do Sądu wraz ze skargą. Skarżący, mimo zobowiązania go do wykazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, nie odpowiedział na wezwanie Sądu (wezwanie zostało doręczone w dniu 26 czerwca 2014r., termin do jego wykonania upłynął w dniu 3 lipca 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy i nie jest wyliczeniem wyczerpującym. Świadczy o tym użyty przez ustawodawcę zwrot "taki jak". Oznacza to, że jeżeli w określonym przypadku przepis prawa przewiduje innego rodzaju środek zaskarżenia, który nie został wymieniony w tym przepisie, skargę można wnieść po uprzednim wykorzystaniu tegoż środka zaskarżenia. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na bezczynność ministra, nie obowiązuje tryb wyczerpania zażalenia, o którym mowa w tym przepisie, jednak skargę do sądu administracyjnego powinno poprzedzać w tej sytuacji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. W rozpatrywanej sprawie z akt sprawy nie wynika, że skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi na bezczynność. W tej sytuacji skarżący oraz organ wezwani zostali do udzielenie informacji (wykazania) – w terminie 7 dni, że skarżący wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Stwierdzić należy, że skarżący tej przesłanki nie wykazał. Także organ poinformował, że całość akt sprawy, w tym wszelka korespondencja kierowana przez skarżącego do organu, została przekazana do Sądu. Sąd stwierdza, że akta sprawy nie zawierają wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem należy przyjąć, że skarżący tej czynności przed wniesieniem skargi nie dokonał. Skoro zatem w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania zarzutów merytorycznych w niej zawartych. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji