IV SAB/Wa 116/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Starosty Powiatu L. w przedmiocie wprowadzenia zmiany do operatu ewidencyjnego oraz wydania wypisu z rejestru gruntów zobowiązuje Starostę Powiatu L. do rozpoznania wniosku skarżącego A.B. z dnia 17 czerwca 2009 r. o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla dziełek o nr ewidencyjny [...] i nr ewidencyjny [...] uwzględniającego zmiany danych wynikających z dokonania rozgraniczenia z działką nr ewidencyjny [...] w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. A. B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty L. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku A. B. z dnia 17 czerwca 2009r. o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] uwzględniającego zmianę danych wynikającą z dokonanego rozgraniczenia z działką o numerze ewidencyjnym [...]. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Wójt Gminy W. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. orzekł o rozgraniczeniu ww. nieruchomości zaś wnioskiem z dnia 17 czerwca 2009r. skarżący zwrócił się o wydanie wypisu z rejestru gruntów dla działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] uwzględniającego zmianę danych wynikającą z dokonanego rozgraniczenia z działką o numerze ewidencyjnym [...]. W związku z niezałatwieniem sprawy przez Starostę L., A. B. wniósł w dniu 19 października 2009r. zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Postanowieniem nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2010r. wyznaczono organowi prowadzącemu ewidencję gruntów dodatkowy termin (15 dni) na załatwienie wniosku A. B. z dnia 17 czerwca 2009r. Decyzją z dnia [...] marca 2010r. Starosta L. odmówił dokonania aktualizacji danych w ewidencji gruntów odnośnie działek o nr ewid. [...] i [...]. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 201 Or. a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Starostę L. W dniu 18 kwietnia 2011 r. A. B. ponownie wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na Starostę L. w związku z niezałatwieniem przez ten organ jego wniosku z 17 czerwca 2009r. Swoim postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] uznał zażalenie za zasadne i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin 30 dni na załatwienie wniosku strony. Pismem z dnia 20 czerwca 2011 r. Starosta L. poinformował A. B., że ze względu na złożoność sprawy termin jej załatwienia przełożono do 30 września 2011r. Odpowiadając na skargę Starosta L. wniósł o jej oddalenie, wskazując w uzasadnieniu, że sprawa jest skomplikowana zaś organ prowadzący ewidencje ma poważne wątpliwości odnośnie prawidłowości dokonanego rozgraniczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. B. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skarg i na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 -4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt lub czynność) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest zatem ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a. uznając skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub podjęcia czynności w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania decyzji (lub postanowienia) a także podjęcia czynności w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00). W ocenie Sądu analizowana pod kątem zgodności z prawem procesowym skarga na bezczynność Starosty L. zasługuje na uwzględnienie, albowiem organ - wbrew ustawowemu obowiązkowi ustosunkowania się do wniosku strony skarżącej z dnia 17 czerwca 2009r.- nie dokonał wnioskowanej czynności ani też nie wydał jakiegokolwiek orzeczenia w zakresie żądania strony. Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Przy czym w przedmiotowej sprawie pismem z dnia z dnia 20 czerwca 2011 r. Starosta L. poinformował A. B., że ze względu na złożoność sprawy termin jej załatwienia przełożono do 30 września 2011r. Sąd nie otrzymał jednak informacji, że do dnia rozprawy sprawa została przez organ załatwiona. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Starosta L. pozostawał w bezczynności w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego z dnia 17 czerwca 2009r. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, aby istniały przesłanki do uznania, że okoliczności niezależne od niego spowodowały niemożność zakończenia sprawy i załatwienia wniosku. W zakończeniu należy dodać, że rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził, aby bezczynność organu w niniejszej sprawie nosiła cechy rażącego naruszenia prawa i dlatego też Sąd nie orzekł o wymierzeniu organowi grzywny. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie przepisu art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.