IV SAB/Wa 118/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego M.T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący M. T.w dniu 18 kwietnia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania jego odwołania z dnia 18 września 2008 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wskazując na przyczyny opóźnienia w rozpoznaniu przedmiotowego odwołania poinformował, iż decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., w wyniku rozpoznania odwołania M. T., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Generalny Dyrektora Ochrony Środowiska po wniesieniu skargi przez M. T. rozpoznał odwołanie skarżącego i decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 13 lipca 2009 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności, jak wskazano powyżej, Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem odwołanie skarżącego z dnia 18 września 2008 r. zostało rozpoznane. Stosownie do art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.