IV SAB/Wa 122/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. i T. K. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz G. G. i T. K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kwotę 100 zł- tytułem uiszczonego wpisu sądowego oraz kwotę 240 zł- tytułem zastępstwa procesowego. Skarżące, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 20 lipca 2011 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu ich wniosku z dnia 27 listopada 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] września 1963 r. znak [...]. W skardze wnosząc o nakazanie organowi niezwłocznego wydania decyzji w sprawie skarżące zawarły wniosek się o zasądzenie od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] rozpoznał przedmiotowy wniosek i odmówił stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] września 1963 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po wniesieniu skargi przez G. G. i T. K., rozpoznał wniosek skarżących z dnia 27 listopada 2009 r. i decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] odmówił stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w N. z dnia [...] września 1963 r. znak [...]. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności, jak wskazano powyżej, Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżących z dnia 27 listopada 2009 r. został rozpoznany. Stosownie do art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.