IV SAB/Wa 122/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na nienależyte wykonywanie zadań przez Głównego Geodetę Kraju w zakresie realizacji postanowienia w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia oraz przewlekłe załatwienie spraw postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 27 czerwca 2012 r. S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "przewlekłość w realizacji postępowania w sprawie [...]". Skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa przez Głównego Geodetę Kraju oraz podniósł, że "urzędnik musi dać obywatelowi odpowiedź w formie decyzji a nie liściku czy informacji co czyni ten organ w pismach [...] z dnia: [...] kwietnia 2012 r. [...] czerwca 2012 r.". W piśmie z dnia 12 sierpnia 2012 r. skarżący podał, że sprawa dotyczy braku realizacji i przewlekłości postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...]. Ponieważ z treści skargi, pism skarżącego oraz dokumentacji nadesłanej przez organ administracji nie wynikało jednoznacznie, co stanowi przedmiot zaskarżenia (nie sposób było ustalić, co do jakiego podania skarżącego - w jego ocenie - Główny Geodeta Kraju przewlekle prowadzi postępowanie), a w konsekwencji nie można było nadać sprawie dalszego biegu, pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. wezwano S. O. do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia poprzez wskazanie, co do jakiego podania skarżącego organ administracji przewlekle prowadzi postępowanie. W piśmie z dnia 8 września 2012 r. skarżący wskazał, że stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi jest nienależyte wykonywanie zadań przez Głównego Geodetę Kraju "z realizacja Postanowienia [...] z dnia 2009-11-[...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego naruszające interes skarżącego się a także przewlekłe załatwienie spraw". Należy nadmienić, że wzmiankowanym postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozparzeniu wniosku S. O. o stwierdzenie nieważność postanowienia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w L. z dnia [...] sierpnia 1968 r. nr [...] w części dotyczącej sprostowania decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w L. z dnia [...] sierpnia 1960 r. w przedmiocie klasyfikacji i szacunku gospodarstwa położonego w D. nadanego J. i W. G., stwierdził nieważność ww. postanowienia w części dotyczącej decyzji z dnia [...] sierpnia 1960 r. w przedmiocie klasyfikacji i szacunku gospodarstwa w odniesieniu do działek [...] i [...] ([...]) oraz stwierdził, że ww. postanowienie w części dotyczącej decyzji dnia [...] sierpnia 1960 r. w przedmiocie klasyfikacji i szacunku gospodarstwa w odniesieniu do działki nr [...] wydane zostało z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 6. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. S. O., wezwany do spracowania przedmiotu zaskarżenia, powołując się na art. 227 k.p.a. podał, że przedmiotem jego skargi jest nienależyte wykonywanie zadań przez Głównego Geodetę Kraju w zakresie realizacji postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2009 r. oraz przewlekłe załatwienie spraw. Art. 227 k.p.a. zamieszczony jest dziele VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". Stanowi on, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność, a także skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że sprecyzowana pismem z dnia 8 września 2012 r. skarga S. O. z dnia 27 czerwca 2012 r. podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.