IV SAB/Wa 123/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Dopierała

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi na funkcjonowanie jego oddziału terenowego podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Rozpatrzenie przez Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych pisma dotyczącego funkcjonowania oddziału terenowego nie mieści się w tych kategoriach, gdyż stanowi skargę powszechną w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, a ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
A. F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie rozpoznania skargi skarżącego na funkcjonowanie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie rozpoznania skargi postanawia: odrzucić skargę A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie w przedmiocie rozpoznania skargi na funkcjonowanie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w O.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z art. 3 § 2 cyt. ustawy zakres przedmiotowy skargi na bezczynność ograniczony jest treścią pkt 1-4 tego przepisu. Skarga na bezczynność dopuszczalna jest tylko w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.. Rozpatrzenie przez Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych pisma A. F. z dnia 15 lutego 2010 r. na funkcjonowanie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych w O., nie należy do spraw, o których mowa w ww. przepisie. Pismo to stanowi w istocie skargę powszechną, wniesioną do Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. w trybie określonym w dziale VIII kpa. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli, ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Sądy administracyjne nie są wobec tego właściwe również w sprawach dotyczących bezczynności organów w tym przedmiocie. Zauważyć należy, że na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. W tezie postanowienia NSA z dnia 9.12.1999 r., sygn. akt III SAB 7/99 stwierdzono, że ,,ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego" (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2008 r., str. 843). Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skarga na bezczynność wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło