IV SAB/Wa 123/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona jako bezprzedmiotowa, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie po wniesieniu skargi, ale przed rozpoczęciem rozprawy?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona jako bezprzedmiotowa, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie po wniesieniu skargi, ale przed rozpoczęciem rozprawy. W takim przypadku organ, uwzględniając skargę w trybie autokontroli, zobowiązuje się do wydania żądanego aktu, co czyni dalsze postępowanie sądowe zbędnym. Skarżącemu przysługuje wówczas zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie negatywnego oddziaływania działalności gospodarczej na środowisko. Po wniesieniu skargi, Starosta O. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko. Sąd uznał, że w związku z wydaniem decyzji przez organ, skarga stała się bezprzedmiotowa i postanowił umorzyć postępowanie, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Starosty O. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Starosty O. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 100 zł. (słownie: sto złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 21 maja 2012 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie negatywnego oddziaływania działalności gospodarczej prowadzonej na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w O. przy ul. [...] na środowisko. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że decyzja w sprawie została wydana. Przy piśmie Starosta O. przesłał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko działalności prowadzonej na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w O. przy ul. [...] (bar "[...]" zlokalizowany w budynku [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu skargi, wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia obowiązku ograniczenia oddziaływania na środowisko, zatem przestał być w bezczynności. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. ustała bezczynność organu, gdyż wniosek Skarżącego z dnia 21 maja 2012 r. r. o wszczęcie postępowania w tej sprawie został rozpoznany. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności (skarga wpłynęła do organu w dniu 27 lipca 2012 r.), a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzekając w pkt II sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy zasądzono na rzecz Skarżącego koszty postępowania, na które składała się wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło