IV SAB/Wa 126/08

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie zamieszczenia informacji w wypisie z ewidencji gruntów postanawia: - zwolnić K. G. od kosztów sądowych - Skarżący K. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Głównego Geodety Kraju. W dniu 29 grudnia 2008 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący złożył przedmiotowy wniosek w przewidzianej prawem formie, czyli na urzędowym formularzu PPF. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu nie zawierał pełnej informacji co do źródeł dochodu, a przede wszystkim informacji o dochodach z gospodarstwa rolnego oraz wielkości wydatków ponoszonych miesięcznie przez wnioskodawcę oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym na bieżące utrzymanie, wnioskodawca pismem Sadu z dnia 16 stycznia 2009 r., na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni przedmiotowego wniosku poprzez nadesłanie: - oświadczenia o wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów, ewentualnie zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego jego status jako osoby bezrobotnej, - dokumentu potwierdzającego wysokość uzyskiwanej przez H. G.- matkę skarżącego emerytury - oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych miesięcznie na bieżące utrzymanie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 22 stycznia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) oświadczył, iż w dniu 16 sierpnia 2008 r. wyrejestrował się z urzędu pracy, obecnie nie pracuje, opiekuje się chorą matką. Skarżący dołączył dokumenty, m.in. orzeczenie lekarza rzeczoznawcy KRUS potwierdzające niezdolność H. G. do samodzielnej egzystencji oraz wysokość jej emerytury - 727, 80 zł. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 P.p.s.a. ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym ( m.in. całkowite zwolnienie od kosztów sądowych) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącego o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. W ocenie Sądu sytuacja materialna skarżącego jest trudna. Ze względu na okoliczności życiowe w jakich znalazła się strona, jej środki do życia pochodzące jedynie z emerytury matki są bardzo ograniczone i w zasadzie pozwalają na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał, iż nie dysponuje środkami finansowymi na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.