IV SAB/Wa 127/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi I. A., B. L., A. K., E. S., A. S. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie naruszenia stosunków wodnych postanawia odrzucić skargę A. S. Skarżący I. A., B. L., A. K., E. S., A. S. pismem z 28 lutego 2018 r. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarga nie jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718), zwana dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, wobec zarzutu bezczynności Wójta w prowadzeniu postępowania, skarżącemu przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016 poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.) tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast po wejściu w życie 1 czerwca 2017 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935 z 12 maja 2017 r.), zgodnie z nowym brzmieniem art. 37 § 1 k.p.a. Skarżącemu przysługiwał środek w postaci ponaglenia. Wskazane wyżej środki prawne stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., a więc dopiero po ich wyczerpaniu Skarżący mogli skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżący I. A., B. L., A. K., E. S. złożyli pismem z 27 grudnia 2017 r. zażalenie na Wójta Gminy do Rady Gminy [...]. Rada przekazała pismo skarżących Wójtowi zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., aby ten przekazał zażalenie organowi właściwemu do jego rozpoznania tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...]. Wójt przekazał zażalenie skarżących zgodnie z właściwością, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało je i wydało postanowienie z [...] stycznia 2018 r. Zażalenie z 27 grudnia 2017 r. nie zostało jednak podpisane przez A. S.. Nie można zatem uznać, że skutecznie wyczerpał on środki odwoławcze w postępowaniu, w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.