IV SAB/Wa 129/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-10-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Szymańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w tym wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jego niewniesienie czyni skargę do sądu administracyjnego przedwczesną i niedopuszczalną.Stan faktyczny
M. D. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania dotyczącego płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, zarzucając opieszałość postępowania trwającą ponad dwa i pół roku. Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Skarżący nie potwierdził złożenia takiego zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 7 maja 2006 r., M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie nierozpoznana odwołania w sprawie związanej z płatnościami bezpośrednimi do gruntów rolnych. Skarżący zarzucił, że odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych ciągnie się ponad dwa i pół roku.
W piśmie z dnia 8 sierpnia 2007 r. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. odniósł się do skargi, przedstawiając szczegółowo stan faktyczny sprawy i etapy poszczególnego postępowania prowadzonego przez ARiMR.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2007 r. i powtórnie z dnia 12 września 2007 r. Sąd zwrócił się skarżącego o złożenie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe pisma skarżący podniósł, iż jest niezadowolony długim okresem załatwiania jego sprawy, ponadto nadesłał kopie m.in. 13 pism, które kierował do Dyrektora Mazowieckiego Oddziału ARiMR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu bowiem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR jest Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Stanowi o tym art. 5a ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst. jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 31 poz. 264 ze zm.).
Skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie wniósł zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu nadrzędnego. Ponadto z pism nadesłanych do Sądu przez skarżącego czy też jego wyjaśnień nie wynika by dokonał takiej czynności. Wobec tego należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie wyczerpano toku postępowania administracyjnego, bowiem nie wniesiono zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego rzędu i dlatego wniesioną skargę należy uznać za przedwczesną i w konsekwencji niedopuszczalną.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło