IV SAB/Wa 129/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi M.D. na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Skarżący M.D. złożył w dniu 30 października 2007 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że skarżący jest właścicielem mieszkania o pow. 37,4 m2, nieruchomości rolnej o powierzchni 1,16 ha oraz posiada udział we własności 7/12 części nieruchomości-chata. Poza tym skarżący nie posiada żadnego dodatkowego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący wskazał, że jedynym jego źródłem dochodu jest renta w kwocie 570 zł miesięcznie. Na utrzymaniu skarżących pozostaje syn, który jest osobą bezrobotną. Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek skarżący w piśmie z dnia 23 listopada 2007 r. oświadczył, iż nie uzyskuje żadnych dochodów z nieruchomości rolnej, a wręcz ponosi same straty w postaci podatku rolnego -140 zł rocznie, opłat melioracyjnych, oraz innych opłat gminnych. Nadto wskazał, że syn pozostający z nim w gospodarstwie domowym jest osobą bezrobotna, czego nie jest w stanie udokumentować, bowiem urząd odmówił mu wydania stosownego zaświadczenia. Z nadesłanych dokumentów wynika ponadto, że skarżący posiada na koncie środki w wysokości 147,21 zł. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika Sąd wziął pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż - zdaniem Sądu - skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. O niemożliwości pokrycia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania świadczy fakt, iż jedynym dochodem skarżącego jest renta w wysokości 570 zł. Należy mieć również na uwadze, iż dochód ten służy do zaspokojenia potrzeb dwóch osób, bowiem na utrzymaniu skarżącego pozostaje bezrobotny syn. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.