IV SAB/Wa 13/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 roku Nr [...] ustalającej lokalizację inwestycji - oddala skargę - R. W. pismami z 27 czerwca i 28 lipca 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwa pisma zatytułowane "skarga" na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji dla gazociągu tranzytowego na działce [...] w Z. gm. M. oraz [...] i [...] w N. gm. B. W uzasadnieniu skarg skarżący podał, że wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji złożył w roku 1997 i pomimo, że upłynęło ponad 6 lat Minister Infrastruktury, będąc organem właściwym nie stwierdził nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu tego stanowiska organ wskazał, że Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 r. po rozpatrzeniu na podstawie art. 127 § 3 kpa wniosków R. W. i E. S.A. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 1998 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. ustalającej lokalizację inwestycji polegającej na budowie gazociągu tranzytowego przez terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na terenie województwa [...] przez tereny gmin: G., O., S., L., B., M., P., M., M. w części dotyczącej działek nr [...] i [...] w N. gm. B. oraz działki nr [...] w Z. gm. M. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z dnia 6 września 2001 r. w sprawach sygn. akt IV SA 781/99, IV SA 905/99, i IV SA 956/99 uchylił zaskarżone decyzje Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] dnia [...] kwietnia 1994 r. W trakcie postępowania administracyjnego pełnomocnik S. wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa z powodu śmierci jednej ze stron postępowania – A. R. Wystąpienie organu do uczestniczącej w charakterze strony K. R. o nadesłanie postanowienia spadkowego nie odniosło skutku i w tej sytuacji postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zawiesił z urzędu postępowanie. Zarówno do Prezesa Urzędu jak i do Ministra Infrastruktury, który stał się organem właściwym w sprawie z dniem 1 stycznia 2004 r., nie wpłynęły dokumenty pozwalające na podjęcie postępowania z urzędu lub na wniosek stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wskazać przede wszystkim należy, iż skargi z dnia 27 czerwca i 28 lipca 2004 r. Sąd uznał jako jedną skargę, gdyż dotyczą tego samego przedmiotu. Podnieść należy, iż rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji publicznej sąd administracyjny bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania, a więc na dzień rozprawy. Z akt administracyjnych wynika, iż nadal w obrocie prawnym pozostaje postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2002 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2002 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. o lokalizacji gazociągu tranzytowego. Zawieszenie postępowania w sprawie powoduje sytuację procesową, w której nie mogą być podejmowane czynności procesowe z uwagi na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu postępowania. Stosownie do treści art. 103 kpa zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie, a zatem również określonych w art. 35 kpa. Wobec tego należy stwierdzić, że Minister Infrastruktury nie pozostaje w bezczynności . Zauważyć należy, iż w postępowaniu dotyczącym skargi na bezczynność organu Sąd nie może dokonać oceny legalności, czyli zgodności z prawem wydanego postanowienia o zawieszeniu postępowania. Jego kontrola mogłaby nastąpić w postępowaniu wszczętym odrębną skargą. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.