IV SAB/Wa 131/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie wydania postanowienia o wszczęciu postępowania postanawia: - odrzucić skargę Skarżący T. L. w dniu 10 lipca 2007 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Krajowego w związku z nie wydaniem postanowienia o wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa o charakterze korupcyjnym przez zorganizowaną grupę przestępczą składającą się z sędziów, prokuratorów, urzędników państwowych oraz osób ze środowiska służb specjalnych. Zdaniem skarżącego Prokurator Krajowy pozostaje w bezczynności, ponieważ - mimo zgłoszenia przez skarżącego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełniania wyżej wymienionego przestępstwa - nie wydał podległej sobie jednostce prokuratury polecenia wydania postanowienia o wszczęciu albo o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego. Prokurator Generalny wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpoznania niniejszej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy bezczynności Prokuratora Krajowego w związku z nie wydaniem postanowienia w następstwie złożonego przez skarżącego zawiadomienia o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa o charakterze korupcyjnym. W niniejszej sprawie należało zatem zbadać, czy bezczynność Prokuratora Krajowego we wskazanym wyżej zakresie jest bezczynnością organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 17 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 2005 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2002 r. nr 21, poz. 206 ze zm.) Prokuraturą Krajową, w zakresie określonym przez Prokuratora Generalnego, kieruje Prokurator Krajowy. Prokurator Krajowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów Prokuratury Krajowej oraz prokuratorów pozostałych powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Czynności podejmowane przez Prokuratora Krajowego wydawane są w trybie ustawy Kodeks postępowania karnego, której przepisy nie zawierają unormowań pozwalających na dokonywanie czynności w postępowaniu karnym mających charakter aktów administracyjnych lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że postępowanie przygotowawcze prowadzone przez Prokuratora Krajowego w ramach postępowania karnego i ewentualne uchybienia, do których doszło w jego ramach, nie należą do kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.