IV SAB/Wa 131/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. H. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wa 131/12 wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] maja 2011 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 26 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 131/12 wezwał J. H. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów źródłowych celem oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 12 listopada 2012 r. Na przedmiotowe zarządzenie, w piśmie z dnia 16 listopada 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. W przedmiotowej sprawie skarżący J. H. wniósł zażalenie na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 26 października 2012 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec tego, że ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, należy uznać je za niedopuszczalne. Należy podkreślić, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie w tych wypadkach, kiedy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość jego wniesienia. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2004 r., sygn. akt FSK 242/04, niepubl., dostępne na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach https://cbois.nsa.gov.pl). Zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r. będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w tym niezaskarżalnym zarządzeniu wzywającym do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostało wymienione w przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 259 § 1 powołanej ustawy, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 260 powyższej ustawy. W żadnym miejscu ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia, w związku z czym zażalenie na takie zarządzenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.