IV SAB/Wa 135/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 4 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące działań Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" postanawia odrzucić skargę J. K. zwrócił się pismem z dnia 7 lutego 2006 r. do Ministra Transportu i Budownictwa z żądaniem udzielenia informacji w zakresie podejmowanych przez spółdzielnię mieszkaniową [...] działań dotyczących waloryzacji wkładu budowlanego. W ocenie skarżącego nie otrzymał odpowiedzi na to pismo, wobec czego dnia 20 lipca 2006 r. złożył za pośrednictwem Ministra Budownictwa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając że na podstawie materiałów zgromadzonych przez Spółdzielnię wynika, że sporne kwestie związane z określeniem równowartości wkładów budowlanych były przedmiotem prawomocnej oceny sądu powszechnego. Odnosząc się do żądania skarżącego o "spowodowanie kontroli lustracyjnej w celu jednoznacznego ustalenia i odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie z dnia 7 lutego 2006 r." organ wyjaśnił, że wobec rozstrzygnięcia spornych spraw przez sądy powszechne, które nie dopatrzył się w postępowaniu Spółdzielni żadnych nieprawidłowości, nie widzi więc podstaw do przeprowadzenie lustracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", gdyż wniesiona sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 P.p.s.a stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając na względzie przepis art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a stanowiący, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, należy uznać, iż w postępowaniu skargowo-wnioskowym brak jest podstaw prawnych do rozstrzygania przedmiotowej skargi w formach przewidzianych we wspomnianym wyżej przepisie. Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów, czynności i bezczynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że rozpoznanie wniesionej skargi jest niedopuszczalna. Odnosząc się do wniosku skarżącego o "nakazanie Ministrowi Budownictwa udzielenia pełnej i wyczerpującej odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie skarżącego z dnia 7 lutego 2006 r." należy stwierdzić, że skoro sądy administracyjne nie są właściwe w przedmiotowej sprawie, to również to żądanie pozostaje poza zakresem orzekania sądu administracyjnego. Stąd też, skoro skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.