IV SAB/Wa 135/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie braku realizacji zadań określonych w ustawie o policji postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 lipca 2007 r. T. C. wniósł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie braku realizacji zadań określonych w ustawie o policji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w styczniu 2007 r. poinformował pisemnie Komendę Rejonową Policji Dzielnicy (...) w P. o zagrożeniu swego życia i zdrowia, w ten sposób, że "pewna grupa ludzi śledzi skarżącego". Skarżący wskazał na naruszenie przepisów kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego. Kolejno opisał w skardze, że po spożyciu produktów zakupionych w dwóch sklepach odniósł wrażenie zatrucia organizmu, a ponadto został okradziony. Wskazał również, że nieuprawnione osoby mogą mieć dostęp do telefonu skarżącego i gromadzić informacje na jego temat. W piśmie z dnia 18 września 2007 r. skarżący uzupełnił skargę na bezczynność wnosząc o rozpoczęcie dochodzenia w sprawie zdarzenia z dnia 8 marca 2007 r. W tym dniu brat skarżącego G. C. spowodował – zdaniem skarżącego – uraz jego lewej ręki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych w pkt 1-4 tego przepisu. Skarga ta więc przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzje lub postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc nie mające charakteru decyzji lub postanowień. Przyjmuje się, że chodzi o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnych podmiotów. Wskazać należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przyjęto, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie w sprawie, jednakże nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Wszystkie w/w okoliczności nie mają zastosowania w niniejszej sprawie Wskazane przez skarżącego zdarzenia i informacje świadczące o ewentualnym popełnieniu przestępstw, dotyczących zagrożenia życia lub zdrowia skarżącego nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięć administracyjnych. Właściwą do przyjęcia zawiadomienia o ewentualnym popełnieniu przestępstw będzie najbliższa miejsca zamieszkania skarżącego jednostka Prokuratury Rejonowej. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.