IV SAB/Wa 135/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Rady Gminy M. w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: - skargę odrzucić. Pismem z dnia 19 kwietnia 2014 r. E. S. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy M. w sprawie skierowanego do niego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), dotyczącym uchwały Rady Gminy M. nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia budżetu Gminy M. na 2006 r. Wójt Gminy M., w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a."), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność może być wniesiona w przypadku, gdy właściwy organ nie podejmuje rozstrzygnięć lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Rady Gminy M. polegająca na braku odpowiedzi tego organu na skierowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, a dotyczącym uchwały Rady Gminy M. nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia budżetu Gminy M. na 2006 r. Przy tak określonym przedmiocie zaskarżenia, Sąd uznał, że przedmiotowa skarga na bezczynność Rady Gminy M. jest niedopuszczalna, ponieważ udzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Tym samym zaś, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., niedopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność polegającą na nieudzieleniu przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż, rozpatrując taką skargę, wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż Rada Gminy M. nie miała obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wniosek taki wynika z treści art. 53 § 2 P.p.s.a., który stanowi, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ustawodawca dopuścił więc możliwość nieudzielenia przez organ gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i ustalił termin w jakim strona może wówczas wnieść skargę do sądu administracyjnego. Należy jednak zaznaczyć, iż skargę wnosi się na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma bowiem na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). Skoro więc Rada Gminy M. nie miała obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to przedmiotowa skarga na bezczynność Rady w tym zakresie nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.