IV SAB/Wa 135/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania postanowienia o odrzuceniu odwołania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. M. M., działający przez pełnomocnika, w piśmie z dnia 17 lutego 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając zobowiązania Ministra Sprawiedliwości do wydania postanowienia o odrzuceniu odwołania od postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadę pozytywnego określenia właściwości sądów administracyjnych konkretyzują w głównej mierze przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa. W pierwszej kolejności należy powołać art. 2 p.p.s.a., który mówi, iż sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 wskazanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej jako k.p.a.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, dalej jako o.p.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pozytywne określenie właściwości oznacza, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego tylko na prawne formy działania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-9 ppsa oraz w sytuacjach przewidzianych przez ustawy szczególne, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 5 ppsa. A contrario skarga na inne formy działania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 lub 6 ppsa, oczywiście ze szczególnym uwzględnieniem prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz zasady domniemania właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji). Z treści art. 3 § 2 pkt 8 ppsa jednoznacznie wynika, że sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność, jakiej - jego zdaniem - dopuścił się Minister w wydaniu postanowienia o odrzuceniu odwołania od postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2014 r. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Minister Sprawiedliwości, rozpoznał wniosek Departamentu Sprawiedliwości [...] o wydanie obywatela polskiego M. M. i działając na podstawie art. 1 i 4 ust. 1 umowy miedzy Rzeczypospolita Polską a [...] o ekstradycji z dnia 10 lipca 1996 r. oraz art. 603 § 5 k.p.k. wydał M. M. organom wymiaru sprawiedliwości [...] w celu przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo opisane w tym postanowieniu. W dniu 19 stycznia 2015 r. M. M. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, zakończonej postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. Minister Sprawiedliwości poinformował skarżącego, że od postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku o ekstradycję nie przysługuje odwołanie ani wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W związku z powyższym M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z dnia 29 stycznia 2015 r twierdząc, że jest postanowieniem o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r (sygn. akt IV SA/Wa 1152) podtrzymanym przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 30 lipca 2015 r sygn. akt I OSK 1808/15, oddalające skargę kasacyjną skarżącego ) odrzucił skargę M. M. Sąd uznał, iż skarga została wniesiona na pismo informujące o tym, że od postanowienia Ministra w sprawie ekstradycji nie przysługuje środek odwoławczy. Pismo to nie jest – wbrew twierdzeniom skarżącego – postanowieniem podlegającym kontroli sądów administracyjnych, gdyż postępowanie o ekstradycję toczy się według przepisów k.p.k. Stąd też wynika, że przyjęty w polskim prawie model postępowania ekstradycyjnego oparty jest na rozstrzyganiu dopuszczalności ekstradycji przez sąd (art. 55 ust. 5 Konstytucji oraz art. 603 w związku z art. 604 § 1 k.p.k.), a następnie rozstrzyganiu przez organ władzy wykonawczej - Ministra Sprawiedliwości wniosku o wydanie osoby ściganej władzom obcego państwa. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli tego postępowania, a pismo Ministra nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne obu instancji uznały, iż skarga na pismo informujące o braku środków odwoławczych od postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2014 r. jest niedopuszczalna. Postanowienie w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku o ekstradycję jest ostateczne i nie przysługuje na nie środek odwoławczy. W związku z tym, w razie złożenia odwołania, Minister Sprawiedliwości nie ma obowiązku wydawać postanowienia o odrzuceniu odwołania, a contrario skarga na bezczynność w przedmiocie wydania postanowienia o odrzuceniu odwołania jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Sąd uznał skargę M. M. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości za nie należącą do właściwości sadów administracyjnych i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.