IV SAB/Wa 136/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2006 r. sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji lokalizacyjnej 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku z dnia 8 lipca 2002 r. o stwierdzenie nieważności decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. Nr [...] (lub Nr [...]) w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej K. N. kwotę 255 /dwieście pięćdziesiąt pięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 15 września 2005 r. K. N., działając przez pełnomocnika adwokata M. G., wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w związku z pozostawieniem bez rozpoznania wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. nr [...](lub nr [...]). W piśmie z dnia 8 lipca 2002 r. K. N. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. nr [...] (lub nr [...]) dotyczącej lokalizacji przedszkola na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...]). We wniosku wskazano, że na wydanie decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. wskazuje pismo Dzielnicowego Zarządu Architektoniczno-Budowlanego z dnia 17 grudnia 1958 r. oraz pismo Urzędu Dzielnicy – Gminy W. Z Wydział Architektury z dnia [...] marca 1994 r. Nr [...]. W piśmie z dnia 24 lutego 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wystąpiło do Prezydenta W. o przesłanie akt dotyczących kwestionowanej przez skarżącą decyzji lokalizacyjnej, ponawiając swoje wystąpienie w piśmie z dnia 9 czerwca 2003 r. Urząd Miasta [...] W. Buro Naczelnego Architekta Miasta Delegatura w Dzielnicy [...], w piśmie z dnia 24 czerwca 2003 r. udzielił odpowiedzi o braku w zasobach archiwalnych dokumentów dotyczących decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. nr [...]). W piśmie z dnia 9 czerwca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wystąpiło do Archiwum Akt Nowych o udzielenie informacji w zakresie posiadania akt dotyczących lokalizacji budowy przedszkola z dnia [...] stycznia 1955 r. nr [...] (lub nr [...]) na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...]), które udzieliło odpowiedzi w piśmie z dnia 27 grudnia 2004 r. o nieodnalezieniu stosownych akt. W piśmie z dnia 15 marca 2005 r. pełnomocnik skarżącej wystąpił do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o niezwłoczne rozpatrzenie wniosku skarżącej z dnia 8 lipca 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w piśmie z dnia 21 marca 2005 r. wezwało skarżącą na podstawie art. 64 §2 kpa, do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez określenie organu, który wydał kwestionowaną decyzję lokalizacyjną oraz dostarczenie kopii tej decyzji w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wezwaniu podano m.in., że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podejmowało we własnym zakresie wielokrotne próby odszukania decyzji lokalizacyjnej, lecz próby nie powiodły się. Ustalono jedynie, że istnieje informacja iż dla przedszkola została "wydana lokalizacja dnia [...] stycznia 1955 r. Nr [...]. Informacja ta nie pozwala jednak na jednoznaczne ustalenie, że jest to decyzja administracyjna. Brak jest także informacji, jaki organ wydał powołaną lokalizację. Braki te uniemożliwiają wszczęcie, żądanego przez skarżącą postępowania. Natomiast ich usunięcie należy do wnoszącego podanie. W piśmie z dnia 12 kwietnia 2005 r. pełnomocnik skarżącej wskazał na brak podstaw prawnych do zobowiązania uzupełnienia braków formalnych wniosku, podnosząc, iż skarżąca nie była stroną kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej, dlatego nigdy nie doręczono jej decyzji. Powołano się przy tym na pismo Urzędu Dzielnicy – Gminy W. [...] Wydział Architektury z dnia [...] marca 1994 r. Nr [...] wskazujące kwestionowaną decyzją lokalizacyjną, co świadczy o posiadaniu wiedzy o istnieniu takiej decyzji przez Urząd Dzielnicy – Gminy W. [...]. Wydział Architektury. Wskazano także na możliwość znajdowania się stosownych dokumentów dotyczących lokalizacji przedszkola na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...], w aktach Prezydium Dzielnicowej Rady [...] W. Dzielnicowy Zarząd Architektoniczno-Budowlany lub w aktach [...] Zarządu Gospodarki Mieszkaniowej. Natomiast, w piśmie z dnia 7 lipca 2005 r. pełnomocnik skarżącej wskazał na dodatkowe źródła ewentualnego pozyskania informacji dotyczących lokalizacji budowy przedszkola na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w piśmie z dnia 27 lipca 2005 r. zawiadomiło o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, o co wystąpiono w wezwaniu z dnia 21 marca 2005 r. W skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniesiono brak podstaw prawnych do zobowiązywania skarżącej do uzupełnienia wniosku o przedłożenie kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] stycznia 1955 r. nr [...] (lub nr [...] dot. budowy przedszkola na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...], wnosząc o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do wydania decyzji w sprawie wniosku skarżącej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało argumentacje zawartą w Zawiadomieniu z dnia 27 lipca 2005 r. o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpoznania, wskazując na wątpliwości co do istnienia kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 kpa "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracji stanowią inaczej. Załatwienie sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 §1 i §3 kpa). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania (pisma, podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61 §3 kpa). Wszczęcie postępowania administracyjnego, zgodnie z tym przepisem, nie jest więc uzależnione od woli urzędnika, czy też uznania organu, gdyż ma miejsce (z mocy prawa) w dniu złożenia żądania. Na niezałatwienie sprawy w ustawowo przewidzianym terminie służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 §1 kpa). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. W rozpoznawanej sprawie, wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o stwierdzenie nieważności złożony został przez Skarżącą w dniu 8 lipca 2002 r., co w świetle art. 61 §3 kpa oznacza wszczęcie stosownego postępowania administracyjnego w tym dniu. Wprawdzie organ nadzorczy podejmował czynności zmierzające do odnalezienia decyzji, o stwierdzenie nieważności której wystąpiono, ale poszukiwania te nie przyniosły spodziewanych rezultatów. Nad Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. brak jest organu wyższego stopnia w administracyjnym toku instancji, dlatego też nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania przepis art. 37 §1 kpa w zw. z art. 52 §1 i §2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści przepisów art. 52 §3 i §4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wynika natomiast obowiązek strony skarżącej uprzedniego, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wzywania organu administracji, nad którym brak jest organu wyższego stopnia, do usunięcia naruszenia prawa, gdy organ ten jest bezczynny w rozpatrzeniu żądania strony. W wezwaniu z dnia 21 marca 2005 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zobowiązało skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez określenie organu, który wydał kwestionowaną decyzję lokalizacyjną oraz dostarczenie kopii tej decyzji. Przepisy obowiązującego prawa nie nakładają jednak na stronę wnioskującą o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, obowiązku przedłożenia jej egzemplarza organowi nadzoru, a co najwyżej wskazania na jej cechy indywidualizujące, jak np. datę i organ, który ją wydał. Z akt sprawy wynika, że skarżąca określiła akt będący przedmiotem żądania o stwierdzenie nieważności, jako decyzję lokalizacyjną z dnia [...] stycznia 1955 r. nr[...] (lub nr [...]), dotyczącą budowy przedszkola na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (dawniej [...]). Dane te skarżąca ustaliła na podstawie pisma Prezydium Dzielnicowej Rady [...] W. Dzielnicowy Zarząd Architektoniczno-Budowlany z dnia [...] grudnia 1958 r. Lp [...] skierowanego do [...] Zarządu Gospodarki Mieszkaniowej oraz na podstawie pisma Urzędu Dzielnicy – Gminy W. [...] Wydział Architektury z dnia [...] marca 1994 r. Nr [...] skierowanego do Urzędu Rejonowego w W. Oddziału Geodezji i Gospodarki Gruntami. Skarżąca podniosła przy tym, iż nie była stroną wskazanej decyzji, dlatego nigdy decyzja ta nie została jej doręczona. Powyższe wskazuje na dochowanie przez skarżącą należytej staranności w ustaleniu cech aktu administracyjnego, którego oceny legalności żąda w swoim wniosku skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W świetle powyższych faktów, nie ulega wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. uchyliło się od rozpoznania sprawy i wydania decyzji administracyjnej, która by w rozumieniu przepisu art. 104 kpa, rozstrzygała sprawę co do jej istoty. Brak decyzji rozstrzygającej sprawę jednoznacznie świadczy o bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącej, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.