IV SAB/Wa 136/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania rozporządzenia wykonawczego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 sierpnia 2006 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę S. B. W skardze tej S. B. zarzuca Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji bezczynność, polegającą na niezałatwieniu jego prośby "o wydanie rozporządzenia wykonawczego do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nr IV SA/Wa 510/05 z dnia 22.9.2005 r. w sprawie czynności administracyjnych dotkniętych wadą nieważności (...)". W odpowiedzi na skargę Minister wyjaśnił, że skarżący pismem z dnia 5 grudnia 2005 r. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie odpisu rozporządzenia do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dnia 10 sierpnia 2006 r. Dyrektor [...] udzielił odpowiedzi skarżącemu w przedmiocie wydania rozporządzenia wykonawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Należy przede wszystkim podnieść, że żaden z przepisów prawa nie przewiduje wydawania rozporządzeń wykonawczych do orzeczeń sądów administracyjnych, czego domagał się – jak wynika z treści skargi S. B. Co za tym idzie, prawo nie przewiduje również, aby załatwienie wniosku skarżącego w tym przedmiocie, następowało w formie przewidzianej przez cytowane wyżej przepisy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., tj. w formie decyzji, wskazanych w tych przepisach postanowień, czy też w formie innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając więc na uwadze treść pkt 8 omawianego art. 3 § 2 P.p.s.a., również niezałatwienie wniosku skarżącego – a więc bezczynność organu w tym zakresie, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. A zatem skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.