IV SAB/Wa 139/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. T. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. zwrócić A. T. uiszczony w dniu 29 sierpnia 2006r. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł, nakazując jego wypłacenie ze Skarbu Państwa - kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Rejestr Opłat Sądowych poz. 14818. Skarżący - A. T. - w piśmie procesowym z 4 stycznia 2007r. oświadczył, iż cofa skargę wniesioną na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wobec nierozpoznawania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia w przedmiocie reformy rolnej - z uwagi na otrzymanie w dniu 27 grudnia 2006r. decyzji w tej sprawie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd stwierdził, iż w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których należałoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji. O zwrocie opłaty sądowej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a i §2 P.p.s.a.