IV SAB/Wa 139/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2017 r. sygn. akt IV SAB/Wa 139/17 w sprawie z wniosku Z. B. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 26 września 2017 r., odmawiające przyznania Z. B. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata w sprawie skargi Z. B. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Pismem z dnia 15 listopada 2017 r. Z. B. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 285a § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z art. 285l p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu VIIa tej ustawy, do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jest art. 175 § 1 powołanej ustawy, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że pismo to powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl bowiem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich osobom. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powyższego wymogu nie spełnia, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.