IV SAB/Wa 1390/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-10-18
Skład orzekający: Agnieszka Wąsikowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznacza brak wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tego środka warunkuje dopuszczalność skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ w odpowiedzi wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wniesienia ponaglenia. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków, a skarżący sam cofnął skargę, przyznając brak wyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, , po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odrzucić skargę.
L. G. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku złożonego dnia[...]marca 2015 r. do Biura Ochrony Środowiska Urzędu [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Produkcja suplementów diety" na dz. ew. nr [...] i [...], przy ul. [...]w Dzielnicy [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, podnosząc, że skarżący nie złożył ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) – zatem środka warunkującego możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji.
Zarządzeniem z dnia 5 września 2019 r. skarżący został wezwany do wskazania wyczerpania środków zaskarżenia poprzez nadesłanie odpisu ponaglenia wniesionego do organu wyższego stopnia złożonego w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, ale także dowodu nadania ponaglenia do organu wyższego stopnia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 3 października 2019 r. przesłał "Pismo procesowe skarżącego – cofnięcie skargi", w którym oświadczył, że cofa skargę na bezczynność organu z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 powyższej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b powołanej ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ponaglenie, stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 i 2 K.p.a., wnosi się bowiem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – do organu prowadzącego postępowanie.
W niniejszej sprawie powyższa procedura nie została zachowana, na co wskazał także skarżący w piśmie z 3 października 2019 r.
Powyższe oznacza, że skarżący przed złożeniem skargi nie złożył ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środka zaskarżenia, warunkującego dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu. W tej sytuacji należy uznać, że skarga na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy, powinna zostać odrzucona.
Nadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje, że stosownie do art. 60 p.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co – w sytuacji skutecznego wszczęcia postępowania - wywołuje obowiązek jego umorzenia. Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło