IV SAB/Wa 140/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...]Sp. z o. o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - IV SAB/Wa 140/09 UZASADNIENIE Skarżące P. Sp. z.o.o. reprezentowane przez pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w dniu 14 kwietnia 2006 r. skarżący złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym i zielenią parkową na działce nr ew. [...] w obrębie [...] w dzielnicy [...] w W. W październiku 2006 r. skarżący otrzymał pismo z Urzędu W. Biura Naczelnego Architekta Miasta Wydziału Realizacji Urbanistycznej, w którym wskazano, iż dostęp do drogi publicznej zaprojektowany został przez działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...], których właścicielem jest W. a użytkownikiem wieczystym Spółdzielnia Mieszkaniowa "M.". Wobec powyższego należy dołączyć do wniosku dokument stwierdzający prawny dostęp dla nieruchomości objętej w/w wnioskiem do drogi publicznej (służebność przejścia lub przejazdu lub użyczenie). Wnioskodawca nie posiadał wymienionych tytułów uprawniających do korzystania z działek SM "M." w związku z czym zwrócił się do Urzędu o przedłużenie terminu dostarczenia wskazanego dokumentu. Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Prezydent W. umorzył postępowanie wskazując na brak dostępu nieruchomości do drogi publicznej. Od wskazanej decyzji wnioskodawca wniósł odwołanie. Jednocześnie w dniu 10 stycznia 2007 r. Spółka przedłożyła oświadczenie Biura Gospodarki Nieruchomościami (BGN) z dnia 5 stycznia 2007 r. zawierające przyrzeczenie udzielenia podmiotowi władającemu działką ew. nr [...] z obrębu [...] tytułu prawnego umożliwiającego korzystanie z działki ew. nr [...] z obrębu [...] jako drogi dojazdowej. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Od dnia uchylenia decyzji organu I instancji, organ ten nie podjął jakichkolwiek czynności. Dopiero wówczas gdy skarżący podjął działania mające na celu przyspieszenie toczącego się postępowania BGN pismem z dnia [...] stycznia 2008 r., IV SAB/Wa 140/09 poinformowało Wydział Realizacji Urbanistycznej Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. iż złożone oświadczenie z dnia [...] stycznia 2007 r. jest nieaktualne. BGN wskazało, iż przyczyną "nieaktualności" jest błąd w oznaczeniu obrębu działki ew. nr [...]. Ze względu na powyższe, jak podniesiono, oświadczenie to nie może stanowić podstawy do uzyskania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z powyższym BAiPP pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. wezwało Spółkę do przedłożenia materiałów stwierdzających prawny dostęp dla nieruchomości objętej wnioskiem do drogi publicznej. W odpowiedzi W. zwróciło się o sprostowanie oświadczenia do BGN i jednocześnie - do czasu uzyskania tego sprostowania - wniosło o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone. Następnie skarżący wniósł do organu I instancji wniosek o rozpoznanie sprawy wedle pierwotnego określenia dostępu do drogi publicznej. Jednocześnie skarżący w dniu [...] grudnia 2008 r. złożył zażalenie na bezczynność organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. SKO wyznaczyło Prezydentowi W. termin miesiąca od daty doręczenia postanowienia, na podjęcie czynności w sprawie i w efekcie załatwienie wniosku w rozumieniu kpa. Do dnia dzisiejszego skarżący nie otrzymał decyzji w przedmiotowej sprawie. Dalej skarżąca Spółka wskazała, iż organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. podjął zawieszone postępowanie administracyjne. Na postanowienie powyższe Spółdzielnia Mieszkaniowa M. oraz O. wniosły zażalenie. W piśmie z dnia 6 marca 2009 r. - kierowanym do SKO - w zw. ze złożonymi zażaleniami, BAIPP wskazał, iż brak rozstrzygnięcia ww. zażaleń uniemożliwia załatwienie wniosku Spółki i tym samym dotrzymanie terminu wyznaczonego w postanowieniu z dnia [...] lutego 2009 r. Skarżący podniósł - nawiązując do wyjaśnień organu I instancji co do przyczyn bezczynności - iż zgodnie z art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. W niniejszej sprawie BAiPP nie wstrzymał wykonania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania. Nic nie stoi na przeszkodzie rozpoznaniu sprawy IV SAB/Wa 140/09 W odpowiedzi na skargę Prezydent, W. wniósł o jej oddalenie. Wskazał taki sam stan faktyczny jak przedstawiony w skardze podnosząc, iż do chwili obecnej brak jest rozstrzygnięcia Kolegium odnośnie zażaleń wniesionych przez strony postępowania na wydane postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2009 r. o podjęciu zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Przede wszystkim należy podkreślić, iż zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży IV SAB/Wa 140/09 praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. W myśl art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 36 kpa, zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Jednakże wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Według tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w art. 35 i 36 kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący zastosował się do dyspozycji art. 37 kpa, co czyni dopuszczalnym rozpoznanie wniesionej do Sądu skargi. Bezspornym jest, że Prezydent, W. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżącego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże należy mieć na uwadze, iż przedmiotowe postępowanie zostało zawieszone i następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. podjęte przez Prezydenta W. Na to postanowienie wpłynęły zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Akta sprawy wraz z zażaleniami zostały przekazane do Kolegium w dniu [...] lutego 2009 r. Do dnia dzisiejszego nie zostały rozpoznane. Rację ma strona skarżąca, iż stosownie do treści art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, jednakże nie może ujść uwadze, iż toczące się postępowanie wpadkowe dotyczy tak istotnej kwestii jak dalsza możliwość prowadzenia postępowania głównego. Przedmiotem zażaleń jest bowiem postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Aktualnie Prezydent W. nie dysponuje nawet aktami sprawy, które zostały ponad 9 miesięcy temu przekazane do organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. - a które są niezbędne do dalszego procedowania. Podkreślenia wymaga nadto, iż opóźnienie w załatwieniu niniejszej sprawy jest spowodowane z przyczyn niezależnych od Prezydenta W. (art. 35 § 5 in fine kpa). IV SAB/Wa 140/09 Mając te okoliczności na uwadze, skarga, zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę niniejszą, nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie jedynie Sąd wyjaśnia, iż nie odniósł się do tych zarzutów skargi, które dotyczą przesłanek wydania w niniejszej sprawie decyzji o warunkach zabudowy, albowiem w rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest jedynie zasadność skargi na bezczynność organu. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.