IV SAB/Wa 140/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-10-05

Skład orzekający: Wanda Zielińska-Baran

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność prokuratora w przedmiocie zaniechania wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt sprawy podlega kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność prokuratora w przedmiocie zaniechania wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt sprawy nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ czynności te nie mieszczą się w katalogu aktów i czynności poddanych kontroli sądów administracyjnych zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymagane jest, aby czynność miała charakter publicznoprawny i dotyczyła uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Stan faktyczny
Skarżący W. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w przedmiocie zaniechania wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt sprawy. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w przedmiocie zaniechania wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2012 r. W. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w przedmiocie zaniechania wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W przedmiotowej skardze skarżący wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zaniechania przez Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. wydania zarządzenia o odmowie udostępnienia akt w sprawie "wyznaczenia dodatkowego terminu dla rozpatrzenia wniosku z dnia 25.06.2012 r. sformułowanego z kryterium art. 156 § 5 kpk, bacząc na znane tutejszej prokuraturze postępowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za sygn. VII SAB/Wa 148/12", które to czynności nie mieszczą się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04, LEX nr 125767). W konsekwencji skoro czynności, których domaga się skarżący nie stanowią żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skarga nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, a zatem nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło