IV SAB/Wa 140/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi H. Z. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przeliczenia emerytury postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) oddalić wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie przeliczenia emerytury. Następnie skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia. Jest właścicielką mieszkania o pow. 50,77 m2. Uzyskuje dochody w wysokości 1065 zł brutto (906,57 zł netto). Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych oraz oświadczenia o wydatkach ponoszonych na utrzymanie, a także wezwał do udzielenia informacji czy podtrzymuje wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego, czy też domaga się ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, informując jednocześnie, że w niniejszej sprawie skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym W piśmie z dnia 21 września 2014 r. skarżąca oświadczyła, że nie posiada konta bankowego, podtrzymała wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego, a do pisma dołączyła kopie rachunków i faktur VAT, z których wynika, że na utrzymanie mieszkania wydaje miesięcznie ok. 490 zł (czynsz, energia elektryczna, gaz) ponadto spłaca pożyczkę, której rata miesięczna wynosi 140 zł. Rozpoznając wniosek, zważono co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym, może zostać przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy). W nadesłanym do Sądu w dniu 8 sierpnia 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 906,57 zł netto, stałe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i spłatą rat pożyczki – to łącznie ok. 630 zł. Zatem na wyżywienie oraz inne bieżące wydatki np. na odzież, środki higieny, pozostaje jej kwota ok. 276 zł miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym podała, że poza mieszkaniem spółdzielczym nie posiada żadnego innego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżąca w piśmie z dnia 21 września 2014 r. potrzymała swój wniosek o przyznanie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego wskazując, że w jej ocenie taka osoba będzie kompetentna do dalszego poprowadzenia jej sprawy dotyczącej przewlekłego działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że należy uwzględnić wniosek skarżącej w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na niskie dochody, które przeznaczane są w całości na utrzymanie konieczne. Brak jest natomiast podstaw do uwzględnienie wniosku w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Należy mieć na względzie, że dorada podatkowy może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sytuacji określonej w art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (j.t.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), tj. w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Skarga H. Z. dotyczy przewlekłego prowadzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych postępowania w przedmiocie przeliczenia emerytury. Przedmiotem niniejszej skargi nie są zatem obowiązki podatkowe. Mając na uwadze, że referendarz sądowy związany jest wnioskiem strony, a ustanowienie w niniejszej sprawie doradcy podatkowego nie było możliwe z przyczyn wskazanych powyżej, wniosek skarżącej w tym zakresie należało oddalić. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.