IV SAB/Wa 142/13

Dnia 29 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wydania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. wniosło do Sądu skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wydania decyzji. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi i wskazał, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jednakże w aktach administracyjnych sprawy brak jest pisma, które można potraktować jako środek określony w art. 37 k.p.a. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę podniósł, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia przed organem, tj. nie skierowała wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast Stowarzyszenie [...] któremu w dniu 2 sierpnia 2013 r. doręczono odpis odpowiedzi na skargę nie zaprzeczyło, aby przed złożeniem niniejszej skargi do Sądu skierowało do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego uznać należy, że Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. nie wyczerpało trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, zgodnie z art. 52 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.