IV SAB/Wa 143/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2011r. sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia odwołania 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia odwołania D. C. z dnia [...] kwietnia 2005 r. w terminie jednego miesiąca od dnia przekazania akt administracyjnych wraz z prawomocnym orzeczeniem sądu; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego D. C. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] września 2011 r. D. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi polegającą na nierozpoznaniu w ustawowym terminie odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o uznanie, iż zespół dworsko - pałacowy w K. nie podlegał przejęciu na podstawie dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu [...] kwietnia 2005 r., poprzednik prawny skarżącego wniósł do Ministra Rolnictwa odwołanie od wskazanej decyzji Wojewody [...].. Do dnia wniesienia skargi odwołanie nie zostało rozpatrzone, pomimo licznych interwencji ze strony odwołującego się i jego następcy prawnego. Skarżący podkreślił także, że w dniu [...] listopada 2010 r. wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa. W skardze zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w dniu [...] września 2010 r. został powiadomiony o śmierci ojca skarżącego, a następnie wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania zalegalizowanych dokumentów ustalających krąg spadkobierców J. C.. W ocenie Ministra przeszkodą do zakończenia postępowania jest brak wskazania przez S. C., zamieszkującego na stałe we Francji, pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy w Polsce. Ponadto organ wskazał, że pismem z dnia [...] marca 2011 r. poinformował o terminie załatwienia sprawy - do dnia [...] marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, a więc m.in. w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Stosownie do art. 35 § 3 Kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku zaś niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 Kpa). Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostaje w bezczynności. Jak wynika z akt niniejszej sprawy odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] zostało wniesione w dniu [...] kwietnia 2005 r. (data stempla pocztowego). Odwołanie wraz z pismem przewodnim i aktami sprawy wpłynęło do organu odwoławczego w dniu [...] czerwca 2005 r. (data prezentaty). Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. Ministerstwo poinformowało strony, że odwołanie zostanie rozpatrzone w I kwartale 2006 roku. Następnie kolejno pismami z [...] grudnia 2006 r., [...] lutego 2008 r., i [...] marca 2011 r., informował o kolejnych przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że od dnia wniesienia odwołania Minister nie podjął żadnych czynności mających na celu załatwienie sprawy. Pierwsze czynności Ministra zostały podjęte w dniu [...] września 2011 r. - a więc po ponad 6 latach od wniesienia odwołania, kiedy to wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentów opatrznych klauzulą apostille poświadczających dziedziczenie po J. C.. Należy jednak zauważyć, iż działania te zostały podjęte po wniesieniu przez pełnomocnika skarżącego skargi na bezczynność Ministra (jak wynika z prezentaty skarga wpłynęła do Ministra w dniu [...] września 2011 r.). W ocenie Sądu tak prowadzone postępowanie rażąco narusza art. 35 Kpa. Od dnia wniesienia odwołania do dnia wniesienia organ nie podjął żadnych czynności mających na celu rozpoznanie odwołania. Artykuł 12 Kpa wprost stanowi, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Minister nie działał w taki sposób, wszystkie czynności były podejmowane ze zwłoką, a zwłoka w rozpoznaniu odwołania została wyłącznie zawiniona przez organ. W celu niedopuszczenia do kolejnych opóźnień w rozpoznaniu sprawy Sąd uznał, iż termin 30 dniowy jest wystarczającym terminem do rozpoznania odwołania i wydania stosownego rozstrzygnięcia. Niedopuszczalne jest w niniejszej sprawie przedłużania kolejnego terminu załatwienia sprawy o rok, co uczynił Minister. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1, 200 i 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.