IV SAB/Wa 144/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. i J. T. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie rozpoznania wniosku o uznanie za stronę postanawia: - odrzucić skargę. J. T. i J. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy O. związaną z nierozpoznaniem ich wniosku z dnia 18 lipca 2011 r. o uznanie za stronę postępowania w sprawie "wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach" dla zmiany planu miejscowego w związku z uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O. dla działki Nr [...] położonej we wsi N. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż są właścicielami działki leżącej w bezpośrednim zasięgu oddziaływania inwestycji, której dotyczy zmiana przedmiotowego planu. W ocenie skarżących dla przeprowadzenia procedury planistycznej związanej ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O. dla działki Nr [...] położonej we wsi N., konieczne jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organem właściwym do ustalenia stron w postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia jest organ administracji publicznej prowadzący to postępowanie. Zdaniem skarżących, Wójt Gminy O., stosownie do treści art. 28 Kpa zobowiązany był do rozpoznania ich wniosku o dopuszczenie do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, właściwym w ich ocenie w procedurze zmiany planu miejscowego. Dostrzegając różnicę w zasadach udziału społeczeństwa w postępowaniu dotyczącym sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko i w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, skarżący wskazali, iż w drugim z wymienionych postępowań strony uprawnione są do czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania, a nie tylko w okresie 21 dni, właściwym do złożenia uwag i wniosków. Pomimo upływu kilku miesięcy Wójt Gminy O. nie rozpoznał złożonego przez nich w dniu 18 lipca 2011 r. wniosku. W ocenie skarżących za rozpoznanie przedmiotowego wniosku nie może być uznana odpowiedź organu zawarta w piśmie z dnia 21 lipca 2011 r., czy 19 sierpnia 2011 r., bowiem dotyczą one innej sprawy. Zdaniem skarżących, organ celowo uchybia obowiązkowi rozpatrzenia ich wniosku o uznanie za strony postępowania administracyjnego zmierzającego do zmiany miejscowego planu, co ma charakter nie tylko pozostawania w bezczynności z powodu opieszałości ale przede wszystkim rozmyślnego działania organu na szkodę składających wniosek. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. uznając, iż skarga jest bezzasadna wskazał, że ze względu na trudności finansowe Gminy O. procedura planistyczna związana ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O., dla działki Nr [...] położonej we wsi N. nie została rozpoczęta. Ponadto podkreślono, że w ramach opracowania zmiany przedmiotowego planu Gmina O. zobowiązana jest przygotować strategiczną ocenę oddziaływania na środowisko projektowanej zmiany. Zarówno projekt zmiany planu jak i ocena oddziaływania na środowisko poddawana jest powszechnej ocenie mieszkańców i wszystkich osób zainteresowanych sprawą, w czasie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu oraz w okresie wyznaczonym do składania uwag i wniosków. W ocenie organu w trakcie sporządzania prognozy oddziaływania na środowisko w procedurze zmiany planu miejscowego wszyscy zainteresowania mają prawo czynnego udziału jako strona tego postępowania, co oznacza, iż brak jest w tym względzie kompetencji wójta do merytorycznego rozpoznania wniosku o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu na prawach strony. Ponadto podkreślono, iż skarżący na wszystkie złożone do organu wnioski i pisma otrzymali pisemną odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Przechodząc do oceny skargi wniesionej przez J. T. i J. T. jak wskazano powyżej w pierwszej kolejności należało zbadać, czy zaskarżony akt, czynność lub bezczynność organu administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie zdaniem skarżących bezczynność Wójta Giny O. polega na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 18 lipca 2011 r., w którym zwrócono się o "dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O. dla działki Nr [...] położonej we wsi N.". Na wstępie należy wyraźnie podkreślić, iż postępowanie planistyczne związane z uchwaleniem czy zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzone jest w oparciu o regulacje zawarte w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Do tego rodzaju postępowania nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 46 ust. 1 w zw. z art. 50 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm); zwanej dalej jako ustawa o udostępnianiu informacji, zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. W ramach tej procedury sporządza się prognozę oddziaływania na środowisko ( art. 51 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji). Przy czym aby można było opracować ocenę oddziaływania na środowisko projektowanej zmiany planu musi najpierw zostać opracowany i uzgodniony projekt zmiany przedmiotowego planu. Powyższe wskazuje, iż chybiony jest zarzut skarżących, iż w postępowaniu zmierzającym do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczne jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ustawy o udostępnianiu informacji. Podkreślenia wymaga również, iż organ opracowujący strategiczną ocenę oddziaływania projektowanej zmiany planu na środowisko, w myśl przepisu art. 54 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji, obowiązany jest zapewnić możliwość udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Przy czym, stosowanie do art. 55 ust. 3 cyt. ustawy, zasady wnoszenia uwag i wniosków do projektu planu oraz dołączonej do niego prognozy oddziaływania na środowisko określają przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, iż czynny udział społeczeństwa w postępowaniu dotyczącym przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dotyczącej zmiany planu miejscowego sprowadza się do możliwości składania wniosków i uwag do sporządzonego projektu planu wyłożonego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko oraz udziału w dyskusji publicznej nad proponowanymi w projekcie planu rozwiązaniami, na zasadach i w trybie określonym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kluczowe znaczenie ma tu regulacja art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który wymienia poszczególne etapy tej procedury oraz kolejność, w jakiej należy ich dokonać, by plan miejscowy mógł powstać, czy też być zmieniony. Stosownie do art. 17 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania/zmiany planu miejscowego ogłasza w prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu przedmiotowej uchwały, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Następnie rozpatruje złożone wnioski, w przewidzianym ustawą terminie (art. 17 pkt 2 cyt. ustawy). Po rozpatrzeniu wniosków organ wykonawczy gminy sporządza projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko (art. 17 pkt 4). Następnie, po uzyskaniu opinii i uzgodnień od właściwych organów oraz wprowadzeniu zmian wynikających z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Wykładając projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu organ wykonawczy gminy organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Kolejnym etapem związanym z uchwaleniem/zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest możliwość składania przez osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej uwag dotyczących projektu planu. Przy czym należy podkreślić, iż uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu (art. 18 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Przedstawione powyżej etapy uchwalania/zmiany planu wskazują, iż w postępowaniu planistycznym, w którym wraz z projektem planu sporządzana jest prognoza jego oddziaływania na środowisko, z mocy samej ustawy zagwarantowano wszystkim zainteresowanym jego uchwaleniem/ zmianą prawo czynnego udziału w tym postępowaniu. Skoro tak to należy uznać, iż brak jest materialnoprwanej podstawy do rozpoznania przez organ przygotowujący projekt planu (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) wniosku w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu planistycznym, w którym sporządzana jest prognoza oddziaływania na środowisko. Skoro zatem z przepisów prawa nie wynika aby na organie sporządzającym projekt miejscowego planu lub jego zmiany ciążył obowiązek badania istnienia interesu prawnego po stronie osób zainteresowanych procedurą uchwalenia/zmiany planu, a wraz z nim strategiczną oceną oddziaływania planu na środowisko, nie można mówić o bezczynności organu w tym zakresie. Zgodnie z art. 149 ustawy P.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia skarżących do udziału w postępowaniu dotyczącym oceny oddziaływania projektowanej zmiany planu na środowisko nie jest prawem wymagane. W świetle tego należy uznać, że skarga na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 lipca 2011 r. jest niedopuszczalna. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.